Yokluğuma Alış

Hayal kurmalısın bazen,
Hiçbir zaman yapmadığım bir şekilde..
Misal bir kış vaktindesin,
Bakıyorsun altında kalorifer petekleri olan,
Geniş pencerenden dışarıya..

Düşünüyorsun beni ve dalıyorsun uzaklara,
Karşında gördüğün karanlık dağ manzarasına..
Hüzünleniyorsun biraz,
Acıtıyor seni yokluğum..
Ağlıyorsun ve damlıyor gözyaşların,
Elinde tuttuğun su bardağına..

Parçalamak geliyor elindekini,
Ses çıkar uyanırlar diye yapamıyorsun..
Düğümleniyor boğazında yapamadıkların,
Kendinden bile korkuyor,
Issız manzaraya bakakalıyorsun..

Hayal kurmalısın dediğime bakma,
Aslında geçmişine bağlanmalısın..
Sahiden arıyor musun beni?
Teninde dolaşan ellerimi..
Ya da hala aldatıyor musun kendini?
Aklım karışık diyerek..

Halin yok ama uykun da yok biliyorum,
O yüzden aklına giriyor seni yıpratıyorum..
En zayıf anın bu hissediyorum,
Perdeni arala ve uyumaya çalış..
Hayal kurmayı bırak artık,
Sadece yokluğuma alış..

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur