Zihnimin Sorgulamalarına Cevaplarım

Gözlerime perde indi,
Artık geleceğimi göremiyorum..
Geçmişimle yaşardım önceleri,
Silinmiş hepsi göremiyorum..

Aklımın fişini çekmişler,
Ruhumla beslenmekteyim..
Sorduğum soruları yeniden düşünmeliyim,
En iyisi kendime yeni bir cevap bekleyeyim.

Arakla dolu şu hayatta,
Kendimi yeniden üretmeliyim..
Bulunmayan hintlinin kumaşından bana ne?
Artık iplik üretmeliyim..

Kendimi sorgulamaktan vaz mı geçmeliyim?
Hayatı sizin gibi es mi geçmeliyim?
Gördüğüm her karartıya küfür mü etmeliyim?
Ya da bir yastık bulup ninni mi söylemeliyim?

Ukalalık muhabbetinden sıkılalı beş sene olmuş,
Yolda bir adam gördüm, beyni çoktan ölmüş..
Veledin birine sordum, bilmece sanmış..
Kimse çözememiş ve ‘ben’in karakutusu çoktan imha olmuş..

Dayanmalı mıyım yani bu ızdıraplara?
Yoksa ızdırap mı olmalıyım tüm karanlıklara?
Sorun karartılarda değil ki, aklımda..
Silip baştan herşeyi, yeni bir ben mi bulmalıyım acaba?..

Hangi takımın taraftarıyım ben?
Ölüm mü? yoksa yaşam mı?
Doğduğum günü seçememişken,
Öleceğim günü belirlemek istiyorum..

Karambole simsiyah yaşıyor gibiyim,
Aydınlıktaki güneş gözümü alıyor ama yinede görüyorum..
Dipsiz kuyunun dibini gördüm az evel,
Ama yine karardım ve şimdi ölüyorum..

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur