Kilitlediğim kalbimin kapısını açmalıyım,
Uzun yolda keşfettiğim o kadına..
Ve tabiki yol kenarında bekleyen diğer kadına da..
Artık acıyı çeken değil,
Çektiren olmalıyım kalbimi bütün acıtanlara..
Biri beni seviyor diye feyz almayıp,
Oynamalıyım kara fikirli aklımla..
Ümitlenen değil, ümit verip kaybolandan olmalıyım,
Bana inanan tüm insanlara..
Her fırsatta kaçan dengesiz de olamam bundan sonra,
Yol yakınken ba$lamalıyım bende yalanlara..
Pembe dü$ler kuran kadınları,
Dü$ürmeliyim o pembe kuyuya..
Sonra kar$ılarına geçip tükürmem gerekiyor ka$larına..
İnanmalı mıyım acaba tüm bu yazdıklarıma?
Yoksa en iyisi tekrar mı kilitlemeliyim kalbimi tüm kadınlara…

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur