Kaçmak
Bildiklerimden uzakla$maya çalı$mak, ne kadar uzun sürebilir ki? Sanırım bu bünyede fazla sürüyor. Alı$kanlıklarımdan vazgeçmeyi öğrendim ama bir türlü bildiklerimden uzakla$amıyorum. “Kaçmak” benim için sihirli bir kelime gibi, gizemli ve oldukça yıpratıcı bir anahtar. Ölüme alı$tım, ilklere ve sonlara da hatta ya$amaya bile alı$tım bunca yıl sonunda. Ancak bir problem var, “kaçamamak”.
Her dakika bir yere gitmek isteyen, her bo$ zamanında aklını kaçırmayı planlayan biri nasıl olabilir de bunca zaman kaçamaz. Bilinçaltı çok tehlikeli bir silah bana kalırsa, i$ledikçe tersine i$letiyor. Belki de çok istediÄŸim için kaçamıyorum, kendimden, evimden ve senden. KaçabildiÄŸim zaman özgür olduÄŸum gündür. O ana kadar hep birlikte, buradayız. “Kafanıza göre takıladurun” burası depresyonist.
Benimde seninkine benzer bir sorunum var. ben benden giden herkeze yol veriyorum. ama içimden bir el gitme dur diyor ama ağzım söylemiyor. dilim çalışmıyor. o gidiyor ben ağlıyorum. bu yüzden ruhumu kaybettim bulamıyorum. ben kimim, kiminim, nedenim, sebebim, amacım, yolum, yönüm kısacası hiç bir şeyimi bilmiyorum bu neden böyledir anlamıyorum.
Ben neden hir birşeye anlam veremiyorum. Çıldırıyorum arkadaş.
Ruhum oralardaysa biryerdeyse bir ara yanıma gelsin onunla konuşmam gerekenler var.
bulun şunu yalvarırım yaa.
Sevinmelisin ruhun kaçmı$, ruh zaten çoÄŸu zaman insanın canını sıkar. Gittiyse bo$ver, yolu açık olsun gidebildiÄŸine gitsin. Aklını kaybetme, in$a’allah bir gün sende kaçarsın.