Bende Yazar Olcam!

Geride Kalan

Umutları bir daha bağlamak
Biri için sabaha denk ağlamak
Bir ismi beynine kazımak
Biri olduğu için yaşamak
Sevdaya sınır çizmezken
Kalp kapılarını birine açmışken
Ellerinin bos kalması nedir bilir misin?
Gelişin gibi gidişin de bana ağıra patladı
Senden geriye sadece bunlar kaldı
BİR CAN, BİR GÖZYAŞI, İKİ KIRIK HAYAL

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

İlk Kez

Perde arkasına mı çekilecekti
İnandığım tüm gerçekler
Yalanlar bize miras mı kalacaktı
Esir mi düşecektik, zalimin sevdasına
Huzuru hayallerde mi arayacaktık
Bu gece yine farklı bir karanlık
Yüreğimde farklı bir fırtına
Gözlerim kapalı
SessizliÄŸin sesini dinliyorum
Şimdi daha iyi anlıyorum
Belki inanmayacaksın ama
Ben ömrümde
İlk kez;
Yalnız ve çaresiz kalıyorum…

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

Ben Ben Olamam

Göründü şişenin dibi yine
İçiyorum Sen gittiğinden beri
Hiç Saate Bakmadım kaç oldu diye
Önemi yok Ayıkken saatin
Tek ÅŸey beni ilgilendiren
Sen ve seni unutmak
Bu son sigaram diyorum
Yarın yeni bir başlangıç diyorum kendime
Her gece meyhaneden çıkışımda
Zil zurna sarhoş aklımda; sensiz ölüyorum
Ya o gecenin sabahı
Senin yokluğunun acısıyla uyanıyorum
Bilirsin uyuyamam sana sarılmadan..
Her sabah uyanıyorum ne akşamı hatırlıyorum
Ne de nerde yattığımı
Sensiz ne ben benim
Ne de sen dönmeden
Ben ben olabilirim…

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

Sevdadan vaz geçilmiş ama bitmemiş bir aşkın öyküsü

Mayısta başlayan haziranda biten bir aşk hikayesi bu iki kişinin mutluluğuyla başlayan ve nice depremlere dayanan hiç hasar görmeden devam eden mutluluk ufak bir zerrede darma duman oldu ve şimdi iki kişinin mutluluğu, oldu bir kişinin; gözyaşı, çilesi ve tek basına yaşatmaya çalıştığı aşkı’dır…

bu bir öksüz yüreğin
bilinmeyene duyduğu sevdanın masalı
duyulmayan haykırışların anlatıldığı!
karanlık bir şehrin ıssız sokakları
ve bir genç
belli ki daha hülyalı zamanları..
kaybettiği bir şeyi arıyor belli
belli “o”nun peÅŸinden giden yüreÄŸini aradığı!
zordur bilinmezin peÅŸinden gitmek;
kör bir kuyuya dalar gibi,
zifiri bir odaya girmek misali
oysa biliyor
kaybedileni özlemek için artık çok geç

İşte bu yazılan her şey;
Sevdadan vazgeçilmiş ama bitmemiş bir aşkın öyküsüdür…

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

Kalbimi Kağıtlara Yazmaktan Sıkıldım

Biten aşklar ölümsüzdür. Ya da ayrılan sevgililerin yaşadıkları aşk da ‘ölümsüz’ sıfatını almaya hak kazanabilir. Yeter ki ‘sevgi’ ölmesin.
Önce ölümü sonra sensizliği düşünmüştüm. Acaba sensizlik mi yoksa ölüm mü daha korkunç? Ayırt edemedim, çünkü ölüm sensizlikti. Sensizlik zaten benim için ölüm demekti. Evet şuan hala yaşıyorum hala nefes alıyorum belki ama oda seninle aynı nefesi solumak için. Beni Süpermen zannediyorsun ama ben senin zannettiğin kadar güçlü biri değilim.
İlişki biter aşk yaşamaya devam eder. Gecen gün ömürdendir demişler, evet öyle aslında ömürden. İlişkimiz bitti ama aşkımız, daha doğrusu benim aşkım her gecen gün ömrümden ömür götürüyor. İçimdeki yara kabuk tutmadı halen kan ağlıyor.
Hata ne olursa olsun bir kez affedilmeye değer. Evet ben de hata yaptım ama bu hatanın sonunda seni kaybetmeyi göze almamıştım. Şuan bedelini çok ağır ödüyorum.
Sen beni sevmesen de ben seni seviyorum. Sen beni düşünmesen de ben seni yeterince düşünüyorum. Sen benden ayrıldığını kabullensen de, ben her şeyin bittiğine kabullenemiyorum, halen buna inanamıyorum. İnsan ne kadar büyük ruhlu olursa, aşkı o kadar derin şekilde duyar. Bu benim için böyledir. Ruhum büyük aşkım ise derinlerde gizlidir benim.
Ben hep düşünürüm kendimle yalnız kalıp. Bir cigara yakıp maziyi, bugünü, geleceği düşünürüm. Sensiz gecen her günü sensiz geçecek geleceği düşünüp ağlıyorum. Ben seni çiçekler kadar temiz, hiç kimseye nasip olmayacak kadar eşsiz, belki karşılıksız belki de umutsuz, ama uğruna canımı verecek kadar çok sevmiştim. Ama sen bunların değerini bilmemiştin. Aldanmıştım oysaki masum gülüşüne.
Seni özlemek gece gibidir; karanlık ve sessiz. Seni sevmek güneşin doğuşu gibidir;aydınlık ve yeni bir günün mutluluğu.
Sensiz olmak kimsesizliktir, yapayalnız ve çaresiz.
İşte sende beni mutsuz ve yapayalnız bıraktın. Haber vermeden, ardına bile bakmadan, bir açıklama yapmadan çekip gittin.
Sana dair umudum artık kalmasa da sırf sen nefes aldığın için, gözlerindeki parlaklığın için, yüzündeki masum tebessümün için mutluyum.
Her şeyden önemlisi benim dünyamda sen olduğun için hayata dair umutluyum.

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

Bıraktığın Yerdeyim

Sadece mutlu olmak isteğim. Bunun için çabalıyorum, düşe kalka bir şeyler yapmaya çalışıyorum; ama olmuyor işte. Küçük bir çocuğunki gibi kalbim ve ruhum. Ve ben böylesine zayıf olmak istemiyorum artık: Her aklıma gelişinde, seni her görüşümde gözlerim dolmasın, boğazıma bir şeyler düğümlenmesin, içim bir pişmanlıkla kavrulmasın artık.

Olmayan umutlarımı dağıtıyorum şimdilerde. Bir başkasını peşimden sürüklüyor, onu sen zannedip avunmaya çalışıyorum. Arıyorum… Nafile bir çaba benimkisi biliyorum; ama mütemadiyen seni arıyorum. Ruhum yorgun düşmeye başladıysa da bu savaşımdan vazgeçmiyorum. Senden çaldığım umutları dağıtıyorum belki gözlerinde seni bulurum umuduyla.
Bir kaos içerisinde hayatım: birileri giriyor, birileri çıkıyor… Sevmek istiyorum artık! Evet, belki sevilebilecek kimseler var çevremde; ancak giderken kalbimi de götürdün biliyorsun. Gittiğin yetmezmiş gibi… Şimdi hem sensizim hem de kalpsizim… Bana bir fırsat bırakmadın bile sevgi adına! Bu kadar bencil oluşunu eminim sen bile bilmiyorsundur!

Benim senin içinde olmadığın bir tek hayalim bile yoktu, tüm hayallerimi çalıp gittin sen. Ağlamayı bilmezdim önceleri; ağlayanlarla dalga geçerdim, hele ki aşk acısı içinse temelli rezil ederdim. Sayende ben de öğrendim aşk acısını gözyaşlarıyla karşılamayı, ben de dalga konusu oluyorum hep ağladığım için. Seni beklemekten ve özlemekten bu hale geldim, sen düşün.

Her şeye rağmen senden vazgeçmedim. Ağlasam da üzülsem de acı da çeksem hep seni sevdim! Birgün dönmen ümidiyle yaşıyorum…

O günü sabırsızlıkla bekliyorum. Öyle ihtiyacım var ki sana. Ellerini tutmayı, saçlarını okşamayı, seni öpmeyi öyle özlemişim ki bir tanem.
Sensiz kalamıyorum, yapamıyorum, sensiz her saniyem anlamsız ve boş geçiyor. Bunu seni kaybettiğimde çok ama çoook iyi anladım. Bana senin aşkın, senin sevgin gerek. Başkalarının sevgisi değil.

Bende kalan resmimiz elimden düşmüyor. Ne mutlu bakmışız, sanki hiç ayrılmayacakmışız gibi sarılmışız birbirimize. Oysaki şimdiki halimize bak.

Eski anılarımız aklımdan çıkmıyor. Bana o ilk seni seviyorum deyişin kulaklarımda çınlıyor. Beni ilk öpüşün gözlerimde canlanıyor. Ne güzel günlerdi o günler. Senin olduğun her an rüya gibiydi.

Sende bir gözlerini kapat ve geçmişimizi düşün. Senin için el veriyor mu kara gözlüm? Rahat mısın oralarda ben böyle mutsuzken?

Seni seven yanım hiç değişmedi. Gözüm senden başkasını görmüyor, göremiyor. Beni ne olur buralarda yalnız kimsesiz, en önemlisi de sensiz bırakma. Sensiz yaşamanın hiçbir anlamı yok benim için. Sensiz hayattansa ÖLÜM bile daha güzel ve daha sıcak.

Bazen sokak ortasında yürürken seni unutamadığımı, çok ama çok sevdiğimi haykıra haykıra söylemek istiyorum. Bilirsin aşk deliliktir. Ve de bilirsin ki bende deliyimdir.

ŞİMDİ EN SON BIRAKTIĞIN YERDE SENİ BEKLİYORUM. GEL ARTIK BİR TANEM DAYANAMIYORUM. SENİ ÇOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOK SEVİYORUM.

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

Saf Aşık

Bir şey vardı sende tanımlayamadığım
Bir eksiklik
Gözlerinde bir yabancılık…
Sevdiğim kadından çok öte bir şeydi bu!
Anlamaya çalışıyordum, kayboluyordum derinlerinde
Kendimi bulmak gittikçe zorlaşıyordu

Anlamlandıramadığım bir şey vardı sende
Bir saklanmışlık
Bir geri çekilmişlik…
Yüreğini arıyordum bulamıyordum bazen
Sözlerin orda olmadığının kanıtıydı!
Ölesiye uzaklaşıyordun benden
Oysa anlamadın
Benimki bir dev sevdasıydı

Sende bir şey vardı tarif edilemez
Bir dudak bükmüşlük
Bir içine kapanmışlık…
Bir eksiklik vardı hissettiğim
Gözlerin bir noktada sabitti
Ve sanırım sendeki
Kocaman bir bensizlik

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR