Sadece mutlu olmak isteğim. Bunun için çabalıyorum, düşe kalka bir şeyler yapmaya çalışıyorum; ama olmuyor işte. Küçük bir çocuğunki gibi kalbim ve ruhum. Ve ben böylesine zayıf olmak istemiyorum artık: Her aklıma gelişinde, seni her görüşümde gözlerim dolmasın, boğazıma bir şeyler düğümlenmesin, içim bir pişmanlıkla kavrulmasın artık.
Olmayan umutlarımı dağıtıyorum şimdilerde. Bir başkasını peşimden sürüklüyor, onu sen zannedip avunmaya çalışıyorum. Arıyorum… Nafile bir çaba benimkisi biliyorum; ama mütemadiyen seni arıyorum. Ruhum yorgun düşmeye başladıysa da bu savaşımdan vazgeçmiyorum. Senden çaldığım umutları dağıtıyorum belki gözlerinde seni bulurum umuduyla.
Bir kaos içerisinde hayatım: birileri giriyor, birileri çıkıyor… Sevmek istiyorum artık! Evet, belki sevilebilecek kimseler var çevremde; ancak giderken kalbimi de götürdün biliyorsun. Gittiğin yetmezmiş gibi… Şimdi hem sensizim hem de kalpsizim… Bana bir fırsat bırakmadın bile sevgi adına! Bu kadar bencil oluşunu eminim sen bile bilmiyorsundur!
Benim senin içinde olmadığın bir tek hayalim bile yoktu, tüm hayallerimi çalıp gittin sen. Ağlamayı bilmezdim önceleri; ağlayanlarla dalga geçerdim, hele ki aşk acısı içinse temelli rezil ederdim. Sayende ben de öğrendim aşk acısını gözyaşlarıyla karşılamayı, ben de dalga konusu oluyorum hep ağladığım için. Seni beklemekten ve özlemekten bu hale geldim, sen düşün.
Her şeye rağmen senden vazgeçmedim. Ağlasam da üzülsem de acı da çeksem hep seni sevdim! Birgün dönmen ümidiyle yaşıyorum…
O günü sabırsızlıkla bekliyorum. Öyle ihtiyacım var ki sana. Ellerini tutmayı, saçlarını okşamayı, seni öpmeyi öyle özlemişim ki bir tanem.
Sensiz kalamıyorum, yapamıyorum, sensiz her saniyem anlamsız ve boş geçiyor. Bunu seni kaybettiğimde çok ama çoook iyi anladım. Bana senin aşkın, senin sevgin gerek. Başkalarının sevgisi değil.
Bende kalan resmimiz elimden düşmüyor. Ne mutlu bakmışız, sanki hiç ayrılmayacakmışız gibi sarılmışız birbirimize. Oysaki şimdiki halimize bak.
Eski anılarımız aklımdan çıkmıyor. Bana o ilk seni seviyorum deyişin kulaklarımda çınlıyor. Beni ilk öpüşün gözlerimde canlanıyor. Ne güzel günlerdi o günler. Senin olduğun her an rüya gibiydi.
Sende bir gözlerini kapat ve geçmişimizi düşün. Senin için el veriyor mu kara gözlüm? Rahat mısın oralarda ben böyle mutsuzken?
Seni seven yanım hiç değişmedi. Gözüm senden başkasını görmüyor, göremiyor. Beni ne olur buralarda yalnız kimsesiz, en önemlisi de sensiz bırakma. Sensiz yaşamanın hiçbir anlamı yok benim için. Sensiz hayattansa ÖLÜM bile daha güzel ve daha sıcak.
Bazen sokak ortasında yürürken seni unutamadığımı, çok ama çok sevdiğimi haykıra haykıra söylemek istiyorum. Bilirsin aşk deliliktir. Ve de bilirsin ki bende deliyimdir.
ŞİMDİ EN SON BIRAKTIĞIN YERDE SENİ BEKLİYORUM. GEL ARTIK BİR TANEM DAYANAMIYORUM. SENİ ÇOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOK SEVİYORUM.
Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR