Bilmem bu karanlık kaç gece daha sürecek,
Gönlüm kaç kez yalan sevecek?
Ya da kaç kez öldüreceğim kendimi?
Karanlığın gizeminde..

Bunaldım, duvarları yumrukladım..
Karardım, ampulleri patlattım.
Yalvardım, gözya$larımı daha da ağlattın.
İnandım, beni bir kez daha kanattın.

Geçmi$e yaptığım yolculuklarım var benim,
Normalden çok geçi$ler ya$arım.
Gönlümü avutabilmek adına,
Geçmi$le ya$lanırım.

Dün bir dua iken dilimde,
Küfür oldun yeni günümde..
Severken nefret ettim gözümde,
Layık olamadın, gittin kör denizlere..

Bu kapkara karamsarlığıma bıraktın yine,
Canımı yaktın ve kalbimi çaldın bile bile..
Yerinde yok, her ne ise arakladığın,
Yeni bir ben varsa sende gönder hadi,
Çok eskimi$ varlığım..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Sorulan her soruya bir cevap buldum ben,
Asla susmadım haklıyken..
Üzerime geldi tüm sorular,
Yine de yılmadım, tek cevap oldum ben..

Alacakaranlığın içerisindeydim ben,
Yine de ürettim her sorulara bir neden..
Bilmediğim bir$eyi canım hiç çekmedi,
Nefes alamasam bile, havayı merak etmedim ben.
Öksürükler içinde kaldım, gerekse kan kustum..
Ama asla nefessizliğimi sorgulamadım ben.

Karanlığıma asla küfür etmedim,
Her gece onunla dertle$tim ben.
Beni unutmu$ herkes dünya mevzularında,
Kaybolmu$ özlü sözlerim insan bolluğunda..

Kâale almamı$ kimseler beni,
Kullanmı$ atmı$ fahi$eler bedenimi..
Bu itilmi$likle, nefrete büründüm.
Kemiklerim çürüdü ve mor renk yüzümü bürüdü..

Yılmadan küfürle$tim ruhumdaki fahi$elerle..
Onlar beni yenemedi, BEN bilerek yenildim..
Oyunu onlar asla oynatmadı..
Mekan dedikleri sahne aslında benimdi.

Kabala$tım çoğu zaman,
En sevmediÄŸim $eydi yalan..
Bana yalanı sevdirmeye çalı$an herkes,
$imdi oldu yalan,
Siktir olup gitti dün yanımda ağlayan..

Riyakarlıklarınızı gördüm gözlerimle,
Yalanlarınızı i$ittim kulaklarımla..
Orospuluğunuzu hissettim dudaklarınızda;
Yeter artık bula$mayın bu yalnız adama!

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Bilmiyorum bu kaçıncı veda olacak?
Sanırım bildiğim tek birşey var,
O da bu son olacak,
kesinlikle bu kez olacak..

Gittim ben bu sefer o yalan dolu,
Kahpe gülü$lerle dolu,
Oyunlarla, nefretlerde dolu..
Boktan ve gurursuz ya$amından…

Sildim gözümdeki sinirden akan tek damla gözya$ını,
Ağlamak yok, söz verdim kendime..
Sen tutmasanda, senin için önemi olmasa da sözlerin;
Bana göre; var olma sebebim..

Ben delikanlı değilim, kral da değilim, insan hiç değilim..
Bıraktığın o sefil, sevgiden yoksun a$k fakiriyim..
Ne yapabilirim ki $u anda,
Tek yapabileceğim yakıp tutu$turmak seni içimde kalanla..

Sonu gelmez yalanlarından,
Söz verip terk edi$lerinden,
Önce tutup, sonra tekmelemenden,
Ölmek isterken ya$atmandan,
Ya$arken öldürmenden..
ve benden oldukça sıkıldım..

Yok olup gitmek, zamanla oluyorsa,
Sensizlik beni ya$atmıyorsa,
Bıraktığın karanlık, mum ışığıyla aydınlanmıyorsa,
Kendimi tutu$turuyorum arta kalan anılarla..

Aydınlanıyor herkesin etrafı,
Görebiliyor musun? Duyabiliyor musun?
Herkes ne$eli, herkes mutlu ve herkes huzurlu..
Kendim olamadım sayende ama içimdeki senle birlikte,
Bedenimi ve ruhumu yakıyorum..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Aynaya baktığımda güçlü görünmeye çalı$maktan çok sıkıldım,
Sanki her$ey yolundaymı$ gibi içime kapanmaktan yoruldum..
Sava$ı kaybetmi$ken, direncim hala varmı$ gibi rol yapmaktan bunaldım,
Yenilmi$liğimi içimde kabullenirken, dı$ımdaki ayrı hissime kapıldım..

Yanıldım, karanlığıma uyandım..
Yalnızdım, karartıya sığındım..
Bunaldım, sigaraya sarıldım..
Yenildim, duvarlarıma kapandım..

Kabullenme edasıyla hep kendimi kandırdım,
Çabuk geçmesi için bu hayatı askıya aldım..
Çeli$kilerimle galip malup oyununda avundum.
Sonunda anladım, ben bu hayattan çok yoruldum..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Gözlerime perde indi,
Artık geleceğimi göremiyorum..
Geçmi$imle ya$ardım önceleri,
Silinmi$ hepsi göremiyorum..

Aklımın fi$ini çekmi$ler,
Ruhumla beslenmekteyim..
Sorduğum soruları yeniden dü$ünmeliyim,
En iyisi kendime yeni bir cevap bekleyeyim.

Arakla dolu $u hayatta,
Kendimi yeniden üretmeliyim..
Bulunmayan hintlinin kuma$ından bana ne?
Artık iplik üretmeliyim..

Kendimi sorgulamaktan vaz mı geçmeliyim?
Hayatı sizin gibi es mi geçmeliyim?
Gördüğüm her karartıya küfür mü etmeliyim?
Ya da bir yastık bulup ninni mi söylemeliyim?

Ukalalık muhabbetinden sıkılalı be$ sene olmu$,
Yolda bir adam gördüm, beyni çoktan ölmü$..
Veledin birine sordum, bilmece sanmı$..
Kimse çözememi$ ve ‘ben’in karakutusu çoktan imha olmu$..

Dayanmalı mıyım yani bu ızdıraplara?
Yoksa ızdırap mı olmalıyım tüm karanlıklara?
Sorun karartılarda değil ki, aklımda..
Silip ba$tan her$eyi, yeni bir ben mi bulmalıyım acaba?..

Hangi takımın taraftarıyım ben?
Ölüm mü? yoksa ya$am mı?
Doğduğum günü seçememi$ken,
Öleceğim günü belirlemek istiyorum..

Karambole simsiyah ya$ıyor gibiyim,
Aydınlıktaki güne$ gözümü alıyor ama yinede görüyorum..
Dipsiz kuyunun dibini gördüm az evel,
Ama yine karardım ve $imdi ölüyorum..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

MeleÄŸim diyorum ya sana hani,
Emin ol melekten ötesin benden yana,
Lanet olsun meleğimi kandıranlara..
E$siz birisi diyorum aldırmasın yalanlara..
Girmesin kimse onun aklına,
İnansın artık onu kendimden bile kıskandığıma..
MeleÄŸimsin meleÄŸim bakma sen onlara..

Melekler kıskanırken seni,
Ellerim titrer, yutkunamam, görünce güzelliğini
Lakin bir soru takılır aklıma dü$ünürken seni,
Elveda mı dersin bu sevenine?
Gel yanıma sakın bırakma beni mi?
İzliyorum sadece o cennetten çıkan sadeliğini..
Meleğimsin Meleğim anlayamadım ki yapmak istediğini..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Yeni bir a$ka yelken açmak zor derler,
Kesinlikle laf kalabalığından ibaret..
Limanda durmu$ bir yelkenli ararken,
Birden sen yana$tın limanıma..

Nereye gideceksin dermi$çesine baktın,
Hiçbir yere dercesine gözümü alamadım..
Birden senin denizlerinde, küreksiz bir kayık oluverdim..
Sen nereye ben oraya..
Pe$inde kuyruk oluverdim..
Önünde ve arkanda gözün oluverdim..

O kadar korkuyordum ki, sana bir$ey olmasından,
Kendimi yok sayarcasına seni ya$adım..
Biliyormusun tatlı yiyemiyor ve
$ekerlere bakamıyorum,
Çünkü aklımda hemen sen bitiyorsun..

Artık ölmek dahi istemiyorum,
Ya$amam için kendinden habersiz bana diretiyorsun..
Ya tabi sen nereden bileceksin ki?
Daha ben kim olduÄŸumu bilmeden..

Sileceğim geçmi$imi ve sana söz;
Seninle olacak ve gelecek denen o $eyi seninle bitireceÄŸim..
Yalansız, dolansız, oyunsuz ve mutlu bir şekilde..

Öğreneceğim senin denizlerinde yol almayı,
Bakarsın deniz ikiye bölünür..
Üçgenler silinir ve akıntılar yok olur..
Biz tek bir okyanus olarak,
Karamsarlıktan uzak, kadınım olarak…
Herneyse…

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur