Karamsar nüfuslu bir ailenin son bireyidir,
Kalbimde ya$attığım ölümsüzlüğün yansıması.
O kadar yücelmi$tir ki, a$k katında karanlık,
Nüfusumuz yok olsa da izleri kalacaktır aynalarda.

Bazısının nefes alıp-veri$lerinde saklanacak,
Bazısının da yüzle$mekten korktuğu benliğinde.
Hepsinden de karanlık olanı,
Sessiz bir çocuğun kendi derinliklerinde ya$atması olacaktır.

Kelimelerin karanlığında ufak bir çocuk,
Var olan bütün yanlı$lıklara rağmen çabalayacaktır.
Ancak son aydınlık treni kapıya dayandığında,
Kimse binmeyecek ve tek ba$ına yol alacaktır.

Elbette karanlık kazanır, hayali satırların bulunduğu karamsar bir defterde.
Buna rağmen çabalamak, gereksiz kalacaktır.
Ölüm bir gün seninde kapını çalacak,
Ne kadar pozitif ya$asan da, “ho$ geldin karanlık” demek zorunda kalacaksın.

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Bir kül-tabağı ve bir sigara,
Her gece gördüğüm aynı manzara.
Ben onlara bakıyorum, onlarsa bana,
İçmek bile gelmiyor içimden.

Bir gün ve içinde bulunan gel-gitler,
Her dakika gördüğüm aynı replikler.
Ben onları izliyorum, onlarsa beni,
Gün yüzü görmek bile gelmiyor içimden.

Bir gece ve bir yatak,
Gece yüzüme, yatak içime fısıldıyor.
Ben onları dinliyorum, onlarsa beni,
Uyumak bile gelmiyor içimden.

Bir hayat ve içindeki ben,
İkimiz arasındaki sonsuz dü$manlık.
Ne ben onu anlıyorum, ne de o beni,
Ya$ayasım bile gelmiyor içimden.

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Bir ba$kasının yüzü için seni terk eden gözlerim,
O ba$kasını da terk eder.
Tek kabahatlisi gözlerim,
Görmemesi gereken $eyleri gördüğü için.

Bir ba$kasının sesi için bir öncekini terk eden kulaklarım,
Sonradan geleni de terk edercektir.
Tek sorumlusu ki$iliÄŸim,
Kendine bir türlü hakimiyet sağlayamadığı için.

Bunların hepsini benim gibi seven biri yapıyorsa,
Senin de bana yapman doğal olacaktır.
Herkesin bildiği üzere tek sorumlusu benim,
Senden öncekileri bir ba$kası yüzünden terk ettiğim için.

Aslında iyi bir yönü var hepinize aksettiğim,
Bunu bilmen beni rahatlatacaktır.
Yine de tek sorumlusu benim,
Her$eye rağmen dürüst olup açıkladığım için.

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Meleklerle dans ettim dün gece,
İlk defa gülümsediler.
Güvenemedim melek dahi olsa,
Anında sen geldin aklıma.

Sende melektin hani gözümde,
Güvendiğimi, inandığımı söylerdim.
Bo$lukta yüzüyordum ya bir ara,
Dolduramadım seninle.

Meleklere güvenemedim dün gece,
Senin gibi gülümsüyorlardı.
Senin yaptıklarını atamamı$ken aklımdan,
Gördüğüm melekleri def ettim yanımdan.

Sana da melek demi$tim ya,
Melek diye bir$ey yok aslında.
Var olma ihtimalinde yüzerken,
Senin adın kirletti onları da.

Dün gece melekleri kovdum penceremden,
Senin gibi gitti onlar da..
Aklıma geliyor her dakika,
Niçin melek demi$tim ben sana?

Sana melek diyen kirletti onları,
Kabahat bende aslında.
Ke$ke demeseydim melek,
Tüm $eytanlığı üstleniyorum $u anda.

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Bo$luğun dozları bunlar,
Uyku bozukluÄŸuyla ba$lar.
Artçılarını her gece hissedersin,
İnan bana, yok olmak için dua edersin.

Eski sen uzakla$ır bedeninden,
Zihnine doÄŸru i$ler zehrini.
Uyumak için can atıp dururken,
Ba$ını yastığa koyduğunda uyuyamazsın.

Beyazları siyah görür olursun aydınlıkta,
Sanki ba$ka bir renk yokmu$ gibi.
En son mutfakta su içiyorken,
Anlamadan kendini bir aynaya bakarken bulursun.

Sebebi bellidir aslında,
Yormu$sun belli kendini.
Te$hisi arama bo$una,
Depresyon derler bunun adına.

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Dalga seslerinde duydum,
En derinden gelen öksüzlüğümü.
Yakınla$tıkça çekti içine,
Yalnız kaldıkça boğuldum.

Boğulmadan öncesi var hayatımın,
Zoraki sabırlarla dolu bölümü.
En son sabredemediÄŸimde,
Direkman kar$ımda gördüm ölümü.

Sorgu-sual sırası geldi ardından,
Cevap yerine soru sordum.
Hayatım boyunca hep cevap aradım durdum.
Son verdim $imdi hayatıma;
Gördün mü bak yok oldum!

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Bütün eski a$klarım,
Hepsi de yolunu bulmu$ farklıla$manın.
Nefes alıp veri$leri bile deği$mi$,
Yol içinde yol almı$ a$klarım.

En eski $arkılarım,
Birden bire yok olmu$ haykırı$larım.
Dinlerken bile haz vermiyor,
Duygularını yitirmi$ $arkılarım.

En acı hatıralarım,
Çoğu da hatırlanmayan hatıralarım.
Kim bilir size ne olmu$,
Yok olmu$ sanki tüm hatalarım.

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur