Ba$lamak istiyorum bir yerlerden,
Dünyayı acıtabilmek istiyorum..
Öcümü almak adına i$e yaramaz cin fikirler üretiyorum..
Kızgınım ve haliyle vurduğum heryerden kan döküyorum..

Doğdum doğalı tek geli$en yönüm,
Küfretme kabiliyetim..
Uçu$an yapraklardan tutun da,
Ba$ıma dökülen yağmur tanelerine kadar,
Tüm ayrıntılara küfrediyorum..

Bilincimi kaybediyorum,
Nefesimi tutamıyorum,
Kalbimi durduramıyorum..
YapabildiÄŸim $eyler belli,
Öcümü almak adına, boktan fikirler üretmek
ve sağa sola küfredip durmak..

Belki de böyle olmamalıydı,
Hayatıma düzgün bir yol bulmalıydım..
Kişilik kırılması yerine,
Ke$ke sadece hayallerim kırılsaydı..

Sorumlusunu bulup cezalandırmalıyım,
Yanlı$ yoldayım biliyorum,
Sorumlusu dünya olsa bile cezalandırmak gibi sonuç elde etmek imkansız..

O’nun yüzündendi her$ey,
Dünyadan nefret edi$im,
Bilinçsizce hareket edi$im,
Küfürler edi$im,
Sinirlenip debeleni$im..

Sevdiğim için oldu tüm bunalımlarım..
Önce onu sevdim, sonra kendimden nefret ettim..
Arkası geldi hayatımdan bezdim..
Bezginliğimin önüne geçemedim ve hayatın sorumlusu dünyadan tiksindim..

İnsanları i$e yaramaz,
Hayvanları laftan anlamaz,
Ruhları akıllı duramaz,
Ölüleri doğru düzgün bile ölemez!

Ne biçim dünyaydı bu?
İçinde ya$ayanlarının bile kendisini yok etmek için,
Komplo teorileri üretmeye ba$lamasını engelleyemiyordu..

Dünyanın içinde tek gerçek vardı..
Canlılarının bir kaçını esir aldı ve onlara hayatının anlamını anlattı..
Sevginin, $öhretin, acının hatta mutluluÄŸun bile yalan olduÄŸunu…
Salak gibi hevesleni$in ve bekleyi$in yalan olduÄŸunu..
İnsanların bir kısmına nakletmi$ti..
Çok bilge ve yüce varlıktı,
O’nun kod adı; ‘KARAMSARLIK’tı..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Kelimelerle anlatılamayanı anlatmak,
En kötü ihtimalle anlamaya çalı$mak..
Ya da söylenileni benimsemek,
Belki de isteklerini dile getirmekti hayat..

Ne olduğunu bilmediği bir yoldaydı önceleri,
Çırpınmaktaydı yüzmeyi bilmeyen bir ku$ gibi..
Ne ileriye ne de geriye adım atabiliyordu,
En sonunda hayatın ne olduğunu kavradı ruhum..

Anlatılmayanı hiç anlatmamak gerekiyormu$ hayatta,
Anlamaya çalı$mayacakmı$sın herhangi bir anda..
Ya da söylenileni hiç dinlemeyecekmi$sin,
Hiçbir zaman bir$ey istemeyecekmi$sin insan sıfatıyla..

Geçmi$e fazla takılıp yol alamayan,
Gelecekten her an kaçan bir insan sıfatıydı bendeki..
Yola çıkmadan önce, yolun uzaklığını dert eden,
Yol bitince de dönmeye ü$enen..

Utangaçtı isteklerini dile getirirken insanlığım,
Hiçbir zaman isteyemedi..
Zorladı ama yapamadı, baktı ki isteyemiyor,
Hep dağıttı ki$iliğinden parçalarını..

Tek bir parçası kalmayan bir ki$ilikteyim $imdi,
Yere dü$en cam kırıkları gibi..
O kadar sinirliyim ki, basma üzerime;
Kanatırım bir yerlerini…

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Unutur sanma bu $air güzellikleri,
Bugün nisan ayının be$i..
Anma bu güzel gününde sakın beni,
Mutlu ol, sensin hala ruhumun gizli e$i..

Nefessizliğimle boğu$urken her günümde,
Zaman durdu nisan ayının bu gecesinde..
Ya$ıyorum hala geçen seneyi,
Doğum gününü, saat gösterirken gece on ikiyi..

Senden uzaklarda ama bir o kadarda yakınındaydı,
Adını kazıdığım karanlık duvarlarım..
Sessizce fısıldıyor $u an dudaklarım,
Doğum günün kutlu olsun,
Kutlu olsun, içimde sakladığım..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Önce bir sorunla kar$ıla$tım,
Ardından parçalarımı kaybettim ben..
Nefes almak bile zorla$tı,
Hayatımı da böyle mahvettim ben..

Ölmemek için öldürmem gerekti,
Ruhumu iki yerinden..
Gözlerim karardı bazen,
Kendimi de böyle kaybettim ben..

Ezik fikirler içinde ezildi çoğu zaman,
ÃœrettiÄŸim en parlak fikirler..
Hevesimi çizip geçti kalem,
Aklımı da böyle yitirdim ben..

Dostumdu sigara,
Yakmam gerekti bir yerinden..
Ardından nefes gibi çektim içime,
Dostlarımı da böyle katlettim ben..

Sinirlenmek vardı karakterimde,
Yalan söylenen her kelimeye..
Bir müddet sonra alı$tım yanlı$ığa,
Doğrularımı da böyle görmezden geldim ben..

Ben vardı eskiden ben!
İnsanlığımı silip-süpürmeden sen!
Bir gün geldin, ertesi gün gittin,
Seni de böyle kaybettim ben..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

$irin gözlerle baktığın yüzüme,
Aynada bakamaz oldum..
Sigaranı yakmak maksadıyla tuttuğun elime,
Günlerdir dokunamaz oldum..

Ben böyleyim i$te,
Etkile$imden kaçarım..
Kaçar kaçar ardından,
Tüm yüreğimi açarım..

Mabedime girenden korkar,
Ondan uzakla$ırım..
Aklıma gelir ardından,
Bu zamana kadar ya$adıklarım..

Sava$amam mutluluklarla artık,
Alı$mı$ bu kalp hep arar bir karanlık..
Nerde görse aydınlık ürker yapamaz,
Ve hemen bulmak ister sığınacak bir aralık..

Gözlerime ı$ık olmaktan korkmuyorsan,
Bari benim için kork..
Yapamam dediysem inanma sakın,
Bırakma bundan sonra pe$imi,
Bu kalp sana çok yakın..

Söylemediğim $eyler yüreksizlikten değil,
Tekrar sevmekten ürktüğüm için..
Sen bana kalmı$ değilsin ya,
Bilirim bunu ve ölürüm için için..

Ya dokunma sakladıklarıma,
Ya da al senin olsun hepsi..
Korkmuyorum artık,
Varsın olsun geri dönsün ya$adıklarımın hepsi..

Demi$tin ya ben a$ık olmam diye,
Yanılma bu aldantıya..
Eğer olurda inanıyorsan hala buna,
Emin ol yakla$mam bundan gayri yakınına..

Unutma ki suç bende değil,
Mabedime giren sesin..
Öyle hiçbir $ey söylemeden gidemezsin..
Suçlu sensin,
Beni bunca acıya rağmen sevmeye tekrar iten yine sensin..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Tüm zehirlerin karı$ımı olmam gerek,
Fare zihniyetleri zehirlemek için..
Ya da tüm barutların kesi$tiği noktaya karı$malıyım,
Tek dokunu$ta patlamak için..

Hedef tahtasındaki puanlar değil,
Ok olmalıyım onlara doğru abanılan..
Sonra çakıldığım yerde gülümsemeliyim,
Duvardan aşağıya doğru akan kan birikintisinin hemen üstünde..

Bazen de masum bir oyuncak olmalıyım,
Günahsız bebekleri eğlendirmek için..
Onlarla eÄŸlenip,
Sağa sola fırlatılmak için..

İnsanların birbirlerine umarsızca vurduğu karambol de olmak isterim,
Sırf o insanların ne yaptığını bilmeden hayvanla$tığını görmek için..
Kimi zaman da YETER! diyebilicek bir otorite olmam lazım,
Tüm bu saçmalıklar bir an evel son vermek için..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Gelmiyor içimden mutluluk yalanları yazmak,
Kalp kırıklıklarımı umutmu$ gibi aktarmak..
Ne mutluyum ne de umutlu,
Gelmiyor i$te içimden güzel sözler yazmak..

Sanki beni ilk kıran senmi$sin gibi davranma,
İçimden gelmiyor seni sevdiğimi haykırmak..
Kızıp durma alıngansın diye,
Mümkün olmuyor bazen alınmamak..

Sarıldığın dal koptuysa eğer,
Zor gelir tekrar bir dala sarılmak..
Küsüp durma dü$lere be güzelim,
Sonra zor olur bizim için,
Ä°htihar ettiÄŸine inanmak..

Güzel kız böbürlenme seni sevdiğimi sanarak,
İstemiyor kalbim anla senin hayatını ya$amak..
Nefret etme benden bedenim,
Gücüm kalmadı artık seni ta$ıyacak..

Onca insan varken bana mı kaldı konu$mak?
Kalmadı gayem istemiyorum artık dı$lanmak..
Hani en ba$ında demi$tim ya..
Gelmiyor bundan böyle,
içimden mutluluk yalanları yazmak..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur