Korkmuyordu ölmekten bedenim,
Üzerine gelen tüm yumruklardan,
Hatta mermilerden bile..
O kadar alı$mı$tı ki olumsuzluklara,
Ä°yilikten bile korkmaz olmu$tu..

Ve sonra ne olduysa oldu yüreğime ve bedenime,
Ansızın bir gece vakti uyandı..
Kalbini ve aklını yoklarcasına dokundu,
Onca yıl sonra fark ettiği korku değil,
YokluÄŸuydu..

Silah seslerinden korkar oldu ruhum,
Ölüm haberlerinden de..
Bebek seslerinden bile ürker olmu$tu kulaklarım,
Bir zamanlar bebek olduÄŸunu bile bile..

Saldırgan ki$iliğim kalmadı artık,
Uysal bir hayvanmı$çasına sessizim..
Hayat kavgasını çok iyi bildiğim halde,
Kö$eye çekilmi$ ve sinmi$im..
Belki de uyum sağlayamamı$,
Bu dünyadan ebediyen silinmi$im..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Doğru yolu bulamıyor insanlar,
Maneviyatın bolluğunda..
Bazısı da dönemiyor yolundan,
Paranın yokluğunda..
Kimi isteyerek katlanıyor ya$ama,
Kimi ise benim gibi isteksiz..

Yalvarıyor bazıları üstadlarına,
Öğretmesi için bildiklerini..
Kimileri ise yalaklanıyor,
İlk fırsatta tekmelemek için..
Gülen suratların ardından bakan,
Kötü karakterler çıkıyor bazen..
Sizin yüzünüze gülüp,
Kuyunuzu kazmak için..

Sert bakanlar olduÄŸu gibi,
Mülayim tipler de görmek mümkün..
Sertler kükreyip,
Mülayimin ekmeğini çalmak için..
Mülayim ise ekmeğini vermek için ya$amakta..

Herkes bir amaç için var olduğuna inanıyor,
Bense amaçsızlığı benimsemi$ durumdayım..
Sırf bu yüzden insanlara bakıp bakıp,
Bu tür satırlar yazmaktayım..
Eğer amacınız insanların hakkını çalmak ise,
Tüm amaçsızlığımla sizi kınamaktayım..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Dün bitti artık karamsar değilim,
Ba$ladı yeni umutlarım..
Yeni günüme mutlulukla uyandım,
Gelmez ecel çünkü azimle tanı$tım..

Bıraktığım yerden devam değil,
Artık yeni ba$tan ayaktayım..
Geçirdiğim tüm krizlerime rağmen,
Gözlerim parlak ve hayattayım..

Yazmıyorum artık karamsar notlar,
Çünkü nefessiz kalmıyorum..
Saati bundan böyle kurmuyor,
Kendiliğimden uyanıyorum..

Camdan dı$arıya acıyla değil,
Merakla bakıyorum..
Unutmadan söyleyeyim,
Ben artık kötümser bakmıyorum..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Odamın sarı renkli ampülü patladı,
Her$ey yine karanlık..
Dü$lerim daha yeni uyandı,
Her taraf dünyadan ziyade sanki bir mezarlık..

Kırdım aynayı içine geçtim,
Yine de güzeli göremedim..
Suyu aldım yerden yüzüme çarptım,
Fark etmedin mi hala ayılamadım..

Algılayamadım aydınlığı,
Karanlıkta kaldım..
Sevemedim sevenimi,
Zorladım bir çok kez ama yapamadım,
Aklıma bir türlü sokamadım,
En sonunda sevmeyenimi sevdim;
Ve yara aldım..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Kilitlediğim kalbimin kapısını açmalıyım,
Uzun yolda keşfettiğim o kadına..
Ve tabiki yol kenarında bekleyen diğer kadına da..
Artık acıyı çeken değil,
Çektiren olmalıyım kalbimi bütün acıtanlara..
Biri beni seviyor diye feyz almayıp,
Oynamalıyım kara fikirli aklımla..
Ümitlenen değil, ümit verip kaybolandan olmalıyım,
Bana inanan tüm insanlara..
Her fırsatta kaçan dengesiz de olamam bundan sonra,
Yol yakınken ba$lamalıyım bende yalanlara..
Pembe dü$ler kuran kadınları,
Dü$ürmeliyim o pembe kuyuya..
Sonra kar$ılarına geçip tükürmem gerekiyor ka$larına..
İnanmalı mıyım acaba tüm bu yazdıklarıma?
Yoksa en iyisi tekrar mı kilitlemeliyim kalbimi tüm kadınlara…

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Gecelerden bir gecedeyim yine,
Soğuk ve yalnız yatağıma uzanmı$ sözler kusuyorum.
Her zamanki gibi aklımdasın,
Hava zaten yine soğuk beni iyice ü$ütüyorsun..

Unuttum diyordum daha üç-be$ gün evel,
$imdi bileklerimi kestim ve bekliyorum gelsin diye ecel..
Merak etme kan damlıyor siyah çar$afıma ama belli olmuyor,
Karanlık odada kırmızı hiçbir $ey ifade etmiyor..

Bak görüyorsun yine bunaldım,
Her zamanki gibi üzerime geliyor, duvardan beni izliyorsun..
Zaten hiç uyuyamadım seninleyken,
Hala rüyalarıma girip beni uykudan soğutuyorsun..

Yeter artık bu saçmalıklarla beni çok acıtıyorsun,
Tam unuttum derken, arayıp sesimi dinliyorsun..
Nefes alıp veriyorum ne güzel ama,
Bir anda havayı esir ediyorsun..

Söylettirme bana gerçeği zaten yorgunum,
Halsizlikten kıpırdamıyor bile gözlerim..
Üzüntüyle dolu içim ve burnumda tütüyorsun,
Ardından kokun yanımda birikiyor; ama sen bilmiyorsun..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Kendimle sorunum var ama karambole ya$arım ben,
Adımı kimse silemez ama isimleri unuturum ben..
Karamsarlık içerisinde aydınlığa gömülür,
Aydınlığı karartılara bürürüm ben..

Anlamını bilmediğim sözcüğüm ben,
Nefessiz kaldığım her anda ölücüyüm ben..
Arkamdan baktığın her an gidiciyim,
Aldattığın da ise siliciyim ben..

Her gece melankolik ve her gündüz paranoyak biriyim ben,
Gündüzleri eğlenirim belki ama her gece bekçiyim ben..
Kağıt üzerindeki ize göre ya kara kalem ya da silgiyim,
Ä°ster karalar, istersem silerim ben..

Odamda takılı olan patlamı$ ampulüm ben,
En gerekli anda karanlığım ben..
Kimi zamansa yırtıp atman gereken fotoğrafım,
Yırtmanı da, tutmanı da söyleyen ki$iyim ben..

Mahallede oynanan topun kaçtığı balkonum ben,
Ardından küfürler edilen kötü karakterim ben..
Bazı zamanlarda ise meleğim,
$eytanı bizzat aldatan ki$iyim ben..

Karakalemle müsvetteye çizilmi$ bir grafiğim ben,
Hayat boyu içerisine girdiğin çerçeveyim ben..
Görmek istediğinde göremediğin, duymak istediğinde duyamadığın o ki$iyim ben..
Rüyalarına girmesini istediÄŸin ama bir türlü giremeyen a$k’ın kendisiyim ben..

Yolda yürürken üzerine sıçrayan su birikintisiyim ben,
Yepis-yeni gömleğine damlayan kahveyim ben..
Hayat boyu olumlu olan her$eyin dı$ında;
Kötümserliğin ve olumsuzluğun ta kendisiyim ben..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur