Çocukluk naftalinle gizli,
Hatıralar sarı benizli..
Kim kerizdi ?
Belki aklım bir denizdi ben boğuldum.
Kim sorumlu?
Gözlerimde hava bulutlu,
Yarına sansürü Tanrı koydu!
Filmler hep sinemaskoptu,
Son yabancım bir maskottu.
Geçmi$ her zaman siyah-beyaz,
Hayatım enstrumental..
Kalendarım duvar süsü,
Bulantılarda midem,
Çok sebep ürettim fabrikalarım iflas etti.
Kim samimi ? Kim hakiki ? Bana cevap verin!
Özür bir borç gibiydi en zor ödenen hali,
Kalbi hacize verdim oysa borçlu sendin;
Bir bahaneden ibaret terkedi$..
Bilinen en son halim bir zavallı,
Ya$ıyorum bunu da bil, gidiyorum adimi sil,
Acıyorum yaramı de$!
Varlığın yoğunla e$ ve ke$meke$ bu yolda ölüme terk bin le$,
Ve rüzgarımla yüzle$..
$afak yüzbe$te me$ke daldı çileke$, uyku geç gelir nöbette uyuma yok!
Korku içime sorgu tıktı, satırba$ında kalbim hep kırıktı.
Gözlerimin içine bakamadınız içiniz hep fesattı.
İçim dı$ıma çıktı, içimi kemiren her fare için bir kapan yarattım,
$üpheli paranoyaktım.
Canımı yolda buldum, tuttum kolundan evine soktum.
Yarımı gömdüm, yarımı güne$e döndüm, kendimeydi küfrüm.
Ve dikkat et dilinde hep tükürdüğün,
Sömürdüğün bu ruhta haykırı$lar kördüğüm…
Mazeretimdin;
Her suçumda hazretlerimdin yalvarır oldum.
En son halim bir zavallıydı, $imdiki bene beni sorar oldum vallah..
Nezaretimdin;
Karanlıklara bir $iir oldun onca okundun.
En son halim bir yabancıydı Ozan-ı bedbaht kalemini kırdı..
Sat-ı müdafa zorunlu, adalet karaman oyunu,
Sonunu bildiğim bu yol önüme serdi bilinmez uçurumu.
Gözlerim krater çukuru yine de elimde tek düze kalem yazarım karamsar kompoziyonumu.
Getirin artık sonumu!
Onuru zedeler alaya vurulan her doÄŸru,
Her geçen dakika metabolizma çökerten olgu, $ıkkı seçti ademoğlu,
Yanlı$ın gurur bıçaklar, orda duran o alçaklar ya$amın biberi tuzu.
Hu$u içinde yatsın ölü bebeklerim.
Bir buğulu aynanın yörüngesinde, ortalıkta dola$an bu buğulu yansımalara hipnozum.
Ve uluya anla$ılmaz bir tavırla “yorgunum!” demek neden ?
Umutsuzum bugünden.
Al ve yerine koy hataları.
Ben her cevaba bir soruyla kafa da tuttum.
Bir tiyoyla bir tiyatro kurdum, kendim oynadım ve arenasında bir sava$çı buldum kördü.
Köprü ortadan bölündü sagopa gördü!
Yokluğun ki; zoraki bir ölümdü,
En derin yazarın olsun ellerim..
Aklımın odalarında yangın çıksın beklerim serin.
Ben kimim ki; bilmemekteyim.
Hayat kızgın boÄŸa ben kırmızı pelerin…
Mazeretimdin;
Her suçumda hazretlerimdin yalvarır oldum.
En son halim bir zavallıydı, $imdiki bene beni sorar oldum vallah..
Nezaretimdin;
Karanlıklara bir $iir oldun onca okundun.
En son halim bir yabancıydı Ozan-ı bedbaht kalemini kırdı..
SAGOPA KAJMER
