Hani insanlar götü sıkı$tıkça, isyan ederler ya aslında ne yaptıklarını bilmeden. Ä°$te $imdilerde de ona takıyorum kafayı. Yolunda gitmeyen bir$eyler olduÄŸu anda, yine bizim insan-oÄŸlu, çareyi ba$kasına suç atmakta buluyor. Hadi bunu zaten biliyoruz, bir türlü kabullenemesekte. Ancak neden suçu Tanrı’ya atıyoruz?

Ä°$imiz yolunda gitmeyebilir, sevdiÄŸimiz bize varmıyor olabilir hatta istediÄŸimiz ölüm bize gelmiyor da olabilir. Dünya içinde deÄŸil miyiz? Bunları zaten bilmiyor muyuz ki, hala Tanrı’ya isyan ediyoruz? $imdi sorsam bu isyan edenlerin çoÄŸu, güya Tanrı’ya inanan insanlar. Peki neden sizi “Yaratana” isyan ediyorsunuz?

Ä°nsan ilk-evvela kendine isyan ediyor, sonra bakıyor ki i$ler istediÄŸi gibi gitmiyor. O zaman suçu daha büyük yerlere gönderiyor. Ulan insan-evladı, ne diye isyan ediyorsun ki! Gelmi$sin i$te dünyaya, öyle veya böyle göçüp gidiceksin. Her ne kadar mutsuz olsanda, biraz $ükür et. En azından nefes alıp-verebiliyorsun. Ne diye bu salakça isyan konusuna giriyorsun. Ä°stediÄŸin kadar küfür et ya da ne bileyim haddinden fazla nefret et. Ne olacak ki? Emin ol seni duyan ve gören biri var. Bunların hesabı sorulmayacak mı ki? Neyse ho$çakalın isyankar insanlar. “Kafanıza göre takıladurun!”

Dünyanın belki de en güzel $eyleri arasında yer alır, müzik denilen mevzu. Dü$ünsenize biraz, kimi zaman çılgınca dans ettiriyor, kimi zaman oturup ağlatıyor. Bu yetmezmi$ gibi, bazı insanlarda fazla etki bırakıp, intihar etmesine neden oluyor. Kim icat ettiyse, harbiden iyi etmi$. İnsanların eğlenmeye, hüzünlenmeye ve kendini öldürmeye ihtiyaçları var. Hepsini yaptırıyor meret, gerçekten gözüme giriyor.

Herneyse müziğin bende bıraktığı etki bam-ba$ka bir$ey. Ben intihar etmekten yana değilim, yani en azından müziğe kapılıp. Fazla eğlenmeyi de sevmem, örneğin dans etmekten nefret ederim. Bana ba$ka yönleri merak uyandırıyor. Söylediğim gibi bu müzik denilen zamazingo nasıl oluyor da, hem eğlendiriyor, hem hüzünlendiriyor, hem de aynı zamanda insanları öldürebiliyor? İ$te bunu çözmek adına, $u sıralar neredeyse dinlemediğim müzik türü kalmadı. Fark ettiğiniz üzere ölmedim. Yani söyledikleri gibi intihar filan edilmiyormu$. Fazla mutlu da olmuyorum, eğlendiğim de pek söylenemez. Ancak müzikte ba$ka bir$ey var. İnsanı böyle alıp götürüyor, ister istemez herhangi bir mekana. Tabi ki bu, müziği nerenle dinlediğinle ilgili bir$ey. Sanıyorum ki ben ba$kaları gibi götümden dinlemiyorum. Buradan çıkardığım ana-fikir bu. Herneyse, en son müzik dinlerken uykum geldi ve ardından yatıp uyudum. Demek ki neymi$? Müzik iyi bir$eymi$. Benim gibi uyku problemi olan birini bile uyutabiliyormu$.

Dünya da çok $erefsiz bir cisim. Baksanıza hergün insana yeni $eyler öğretiyor. Ho$çakal insan evlatları, kafanıza göre takıladurun.

Kaç zamandır uÄŸra$arak yapmı$ olduÄŸum, depresyonist temasının üçüncü versiyonunu siteye giydirmek için sanırım iki-üç haftadır uÄŸra$ıyorum. Fakat bu “Internet Explorer” dediÄŸimiz arkada$, CSS’leri kafasına göre yorumladığı için bir türlü temayla uyum saÄŸlamıyor. Herkes “Mozilla Firefox” kullansa ke$ke, bende bu kadar uÄŸra$mak zorunda kalmazdım. Ben acayip soÄŸumu$ durumdayım bu, “Internet Explorer” denilen adi tarayıcıdan. Bilgisayarımdan kaldırdım ve firefox’la aynen devam ediyorum.

Bu arada ne olursa olsun, o temayı tüm tarayıcılara uygun hale getiricem. Sadece biraz zaman lazım. Biraz daha beni kızdırması, çileden çıkarması lazım ki, bir hırs yaparsam tema deÄŸil, kazak giydiririm lan ben bu siteye! $erefsiz “Internet Explorer!” Karde$lerim siz de gelin iyisi mi silin gitsin bu $erefsizi, babalar gibi “Mozilla Firefox” kullanın!

Bildiklerimden uzakla$maya çalı$mak, ne kadar uzun sürebilir ki? Sanırım bu bünyede fazla sürüyor. Alı$kanlıklarımdan vazgeçmeyi öğrendim ama bir türlü bildiklerimden uzakla$amıyorum. “Kaçmak” benim için sihirli bir kelime gibi, gizemli ve oldukça yıpratıcı bir anahtar. Ölüme alı$tım, ilklere ve sonlara da hatta ya$amaya bile alı$tım bunca yıl sonunda. Ancak bir problem var, “kaçamamak”.

Her dakika bir yere gitmek isteyen, her bo$ zamanında aklını kaçırmayı planlayan biri nasıl olabilir de bunca zaman kaçamaz. Bilinçaltı çok tehlikeli bir silah bana kalırsa, i$ledikçe tersine i$letiyor. Belki de çok istediÄŸim için kaçamıyorum, kendimden, evimden ve senden. KaçabildiÄŸim zaman özgür olduÄŸum gündür. O ana kadar hep birlikte, buradayız. “Kafanıza göre takıladurun” burası depresyonist.

Ä°$te yine ben, karambol adam. Ya$adıklarımdan ders almanın mutluluÄŸu var üstümde, her ne kadar mutluluk kelimesinin tam olarak anlamını bilmesemde. Ders aldıkça kendimden biraz daha nefret ediyorum. Elbette “Geçmi$te yaptığım hatalar” yüzünden. Yıllar öncesinde ilkten “senden bir bok olmaz” cümlesini kuran öğretmenim geliyor aklıma. Aslında hiç bir$ey öğretemediÄŸini fark ediyorum. Kafamda kurmak iyi bazı $eyleri, ne kadar paranoyakla$ırsam o kadar saÄŸlıklı dü$ünüyor ve uyguluyorum. Aklımda bir$eye eminsem, kar$ımdakini sorgulamaya gerek duymadan te$hisi koyuyorum. Bu güne kadar hiç yanılmadım desem yeridir bu konuda.

$imdi “neden?” ya$adıklarımdan ders aldığımı ve anlamını bilmediÄŸim “mutluluk” kelimesiyle, aynı karede “neden?” yer aldığımı merak ediyorsunuz. En doÄŸal hakkınızdır desem, böyle bir hakkı size verdiÄŸimi hatırlamıyorum. O yüzden fazla merak iyi deÄŸildir dedikten sonra, sizde ya$adıklarınızdan ders alıp, evelden yapmı$ olduÄŸunuz salakça haraketleri gözden geçirmenizi bekliyorum. Emin olun, çok faydası oluyor ve insanı rahatlatıyor.

Ben hatalarımı gözden geçirirken, lafa ilk olarak küfür ederek ba$lıyorum. “- be mına koduuuum!” $eklinde. Bu da rahatlatıcı bir tavır oluyor, psikolojiden uzak ya$ayan fakat psikolojik sorunları olan zihnimde. Neden mi? $imdi merak edebilirsiniz ve cevaplıyorum.

Hatalarımı ba$kalarında aramıyorum ve olduÄŸu gibi kabul ediyorum. Suç kar$ı tarafta veya ba$ka bir$eyde dahi olsa, direkman üstleniyorum. ÃœstlendiÄŸimi kabul ettiÄŸimden dolayı tek suçlu konumuna dü$tüğüm için, kendime küfür ederek suçluyu baskı altında hissettiriyorum. Yani beni, gerçek suçluyu. Zamanında o hatayı yaptılar veya yaptım. O hatanın içinde bende vardım. Bu yüzden kar$ıdakini de suçlasam, kendimi de suçlasam “tek suçlu” benim.

Son olarak “ho$çakal depresyonist” ve “kafanıza göre takılma vakti” demek istiyorum. Ardından “siktir olup gitmek” kaydı ile sizlere $imdilik veda ediyorum.

Benden bi’ bok olmaz, kabul ediyorum. Ancak bu demek deÄŸildir ki, sizden bi’ bok olur. Yanılmayın sakın, insan-oÄŸlundan bi’ bok olmaz. Hatalarını kabul edenin, hiç hata yapmayandan ne farkı var? Hepsi hikaye. Bugün var olanın, dün yok olandan ne farkı var? O da yalan. Kimsenin kimseden farkı yok, yaptığı her ne olursa olsun. Herkes mal, odun ve kli$e. Buna bende dahilim, sende, o da.. Hey ahali sözün özü $udur ki; farklıla$ma çabası bo$ bi’ $ekile girme olayıdır. Herkes farklıla$ma çabasına girerse, herkes o gruba dahil olursa, ne farkınız kalır? Cevaplasanıza lan, sorgulayamayan insanlar(!)

İhanetin fizyolojik yapısı keskin hatlıdır, ironik ve bir o kadar da absürtdür. Güvendiği kişi tarafından sırtı veya yüreği bıçaklanan insanın ortaya attığı bir olgudur ihanet. Bundandır bunu deneyimleyen kişinin yaşamında güvene daha nadir rastlanılmasının. Özüne yaklaştırır insanı deneyimler. Zamanla daha sıkı sarmaya başlarsın benliğini; kimse ulaşamasın diye. Gözümüze, yüreğimize tatlı görünen anlar, olaylar dahi acının iluzyona uğramış bir varyasyonudur. Hayat başlı başına acıdır be dostum! Ömrün süresince ne azına, ne de fazlasına şahit olabilirsin.