Sevgili günlük tarzında yazmayı ben de isterim tabi ki, ne yalan söyleyeyim hiç tarzım değil. Benim amacım herkesle aynı olabilmek, sizler gibi değilim ben. Farklılaşmaya çalışmıyorum, farklı olmak istemiyorum. Ben de sizler gibi, aynı kefeye konmak istiyorum. Yine de amacıma ulaşamıyorum. Sizler farklılaşmaya çalışırken, aslında hepiniz birden aynı olmuş olmuyor musunuz? Anlayamıyorum,... 

Hani denir ya;  zaman en iyi ilaçtır, İşte o  zaman, İlaç olmadı benim yarama, Her geçen saniye de , Her geçen an da büyüdü yaram, Nedendir bilinmez, Herkese herşeye ilaç olan o zaman, Bir türlü iyi gelmedi bana, Belki sensizliği hatırlattığı için, Belki de umutsuzluğu hatırlattığı için, Ama hiç ilaç olmadı benim yarama, Hep böyle acı içinde bıraktı beni, Aynı senin yaptığın... 

Yine yaktım sigaramı, Bekliyorum seni, Umutsuzluk almış başını gitmiş, Olsun, ama ben yine de bekliyorum, Bir elimde sigaram, Bir elimde biram, Dalmışım gene hayallere, Tutmuşum ellerini hayalde olsa, Gelmişiz göz göze, Tam öpecekken dudaklarını, Birden uyanıverdim bu hayalden, Kahrolsun bitsin diyerek bu özlem, Ama yine hayallerimde de olsa, Seni hep düşüneceğimi bile bile.. (Anonim/... 

Uzun zaman olmuştur herhalde, bu tarz konularla ekranı kaplamayalı. Şu sıralar gündemimde, insanların başına gelenler veya gelecek olanlar. Garipsemiyorum aslında, aksine gayet doğal gözüyle bakıyorum bu mevzulara. Biz insan olduğumuza eminiz öyle değil mi? Zira olmasak, inceden düşünemezdik. Yani anlıyoruz ki, düşünebildiğimize göre insanız. Evet! Herşey insanlar için tabi ki fakat... 

Öldüğüm gün tabutumu götürürken, bu dünya derdinden bir şey var sanma. Benim için ağlama, yazık ‘vah vah!’ deme, ‘eyvah’ demenin sırası şeytanın tuzağına düştüğün andır. Cenazemi toprağa gömdüğün zaman ‘ayrılık, ayrılık’ deme. İşte o zamandır, benim kavuşma ve buluşma zamanım. Hz.Mevlana  

Etrafıma ve genele baktığımda bir-çok kişinin aslında ne aradığını bilmediğini gözlemledim. Hal böyle olunca, sırf meraktan sağa sola saldıran insanlar dolu. En kötüsü ise tam olarak araştırmadan, sadeleştirmeden daha önceden araştırıp bulmuş kişilerin attığı fikirleri benimsemeleri. Şimdi yine sorguluyorum; ya senden önce araştıran “tam olarak emin değilse?”.... 

Yavaş yavaş geçtim kalabalıkların arasından Bir deniz çarpması gibi çoğalta çoğalta geçen Geçtiği yeri Yavaş yavaş çıktım içimden. Dokundum Yavaş yavaş acıya, kuvarsa, şiire Yavaş yavaş tarttım suyu, anladım nedir ağırlık Kokular Coğrafya Eğildim sonra gövdeyi tanıdım ve düzenini Gördüm sessizliğin dümdüzlüğünü Gördüm, yinelemedir hiçbir şey Böyle yavaş yavaş... 

O günkü insafsızlığın şimdi işime yarıyor. O zamanlar nasıl üzüldüğümü hatırladığımda, Sana yaptıklarımın altında ezilmekten korkarım, Meğer ki sinirlerim tunçtan ya da dövme çelikten yapılmış olsun. Benim bir zamanlar sarsıldığım ölçüde; sarstıysa eğer Davranışlarım seni, cehennem azabı çekmişsin demek. Bense taş yürekliymişim, bir an durup düşünemedim, Senin... 

Yıldızları süpürürsün, farkında olmadan, Güneş kucağındadır, bilemezsin. Bir çocuk gözlerine bakar, arkan dönüktür, Ciğerinde kuruludur orkestra, duymazsın. Koca bir sevdadır yaşamakta olduğun, anlamazsın. Uçar gider, koşsan da tutamazsın… William Shakespeare 

Bir acemi oyuncu nasıl beceriksizse Sahnede korkusundan donakalmış dururken Nasıl fazla duyguya kapılınca bir kimse Zayıflarsa yüreği gücünden kudurken, Benim de bu korkuyla guvensizlikten işte Sevgi törenindeki duam aklımdan çıkmış, Sevgimin gücü beni paramparça etmiş de Aşkın bütün yükünü omuzlarıma yıkmış. Öyleyse kitaplarım söylesin güzel sözler, Sussun dilli gönlümün...