Tüyden hafif olurum böyle sabahlar
Karşı damda bir güneş parçası,
İçimde kuş cıvıltıları, şarkılar;
Bağıra çağıra düşerim yollara;
Döner döner durur başım havalarda.

Sanırım ki günler hep güzel gidecek;
Her sabah böyle bahar;
Ne iş güç gelir aklıma, ne yoksulluğum.
Derim ki: ‘Sıkıntılar duradursun!’
ÅžairliÄŸimle yetinir,
Avunurum.

Yazarı: Orhan Veli Kanık

Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduÄŸunu;
Bu derde düşmeden önce.

Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum…

Yazarı: Orhan Veli Kanık

Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, aÄŸlayamam..

Yazarı: Orhan Veli Kanık

Orjinal

Yet each man kills the thing he loves
By each let this be heard,
Some do it with a bitter look,
Some with a flattering word,
The coward does it with a kiss,
The brave man with a sword!

Some kill their love when they are young,
And some when they are old;
Some strangle with the hands of lust,
Some with the hands of gold:
The kindest use a knife, because
The dead so soon grow cold.

Some love too little, some too long,
Some sell, and others buy;
Some do the deed with many tears,
And some without a sigh:
For each man kills the thing he loves,
Yet each man does not die.

Türkçe

Oysa Herkes Öldürür Sevdiğini
Kulak verin bu dediklerime,
Kimi bir bakışıyla yapar bunu,
Kimi dalkavukça sözlerle,
Korkaklar öpücük ile öldürür,
Yürekliler kılıç darbeleriyle!

Kimi gençken öldürür sevdiğini,
Kimileri yaşlı iken;
Åžehvetli ellerle boÄŸar kimi…
Kimi altından ellerle;
Merhametli kişi bıçak kullanır.
Çünkü bıçakla ölen çabuk soğur.

Kimi yeterince sevmez, kimi fazla sever,
Kimi satar kimi de satın alır;
Kimi gözyaşı döker öldürürken,
Kimi kılı kıpırdamadan;

Çünkü herkes öldürür sevdiğini,
Ama herkes öldürdü diye ölmez…

Oscar Wilde

Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun…
Bitmez tükenmez engeller koydun
Şimdi nerdesin diye sakın sorma
Sen çağırdın da ben gelmedim mi?

Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara,
YaÄŸmurlu havalara…Bu kasvetli akÅŸamlara
Sen varken
Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına
Otobüs duraklarına…
Sen varken ayrılanlara aÄŸlamazdım…
Yıkılmazdım biten sevdaların ardından
Gidenlere küsmezdim
Kalanlara acımazdım…
Sen varken böyle üşümezdim-titremezdim
Masumdum, çocuklar gibi
Böyle delirmezdim-küfretmezdim…
Hele ölmeyi hiç düşünmezdim.
Åžimdi soruyorum sana
Adı sevdaysa bu cehennemin
Sen yaktın da ben yanmadım mı?

Biliyorsun
Bütün acılarına ‘yeÅŸil ışık’ yaktım olmadı
Bütün korkularına’arka çıktım’olmadı
Dağlara merdiven dayadım olmadı
Haziranda kar oldum yağdım avuçlarına olmadı
Sevdim olmadı -yandım olmadı-taptım olmadı
Benden artık pes
Bu aşkın biletini istediğin gibi kes
Nasılsa gidiyorsun
Biliyorum git…
Ama ardında
Ağlayan bir çift göz
Paramparça bir yürek
Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan
Çek silahını-daya sırtıma
Titrersem namerdim…
Sen vurdun da ben ölmedim mi?

 
Yazarı: Ahmet Selçuk İlkan

Biz daÄŸlarda keklik idik,
Şimdi bu çöplükte karga olduk.
Bizimde boyumuzu aştı bu şehir,
Yerlere serildik madara olduk.

Demedim mi Haydar Demedim mi sana,
Bu İstanbul yutar adamı.
Demedim mi Haydar demedim mi söyle,
Bu şerefsiz geceler satar adamı.

Biz umutlar yolcusuyduk,
Rakı sofrasında bir meze olduk.
Bizimde harcımız değildi sevmek,
Yosmalar içinde kepaze olduk..

Yazarı: Yusuf Hayaloğlu

Çok küçük bir yalanı,
Çok büyük bir orantıda,
Dinlediniz mi..

Çok büyük bir yalanı,
Çok yalın bir doğrultuda,
Söylediniz mi..

GecikmiÅŸ bir gizlemÄ°,
Birikmiş bir özlemi,
Sakladınız mı..

Gelmeyecek bir gideni,
Olmayacak bir nedeni,
Beklediniz mi..

Bir gerçeği erken,
Bir açlığı tokken,
Anladınız mı..

Hep mi hep ölecekmiş gibi,
Hiç mi hiç ölmeyecekmiş gibi,
Yaşadınız mı..

Yalanı sürmeye sürmeye,
Yanlışı görmeye görmeye,
Saklandınız mı..

Doğruluğun yönünde,
Doğruların önünde,
Aklandınız mı..

Ortamsız bir yaşamda,
Yaşamsız bir ortamda,
Harcandınız mı..

Yazarı: Özdemir Asaf

Kirpi gibisin çocuk,
Her tarafın diken.
Kim elini uzatsa,
Delik deÅŸik..

Üstelik sen de kan içindesin..

Yazarı: Attila İlhan

Çok merak ediyorum kendimi,
Başıma birşey mi geldi.
Öldüm mü kaldım mı,
Hiçbir haber yok kendimden.

Bu sabah kapımı çaldım,
Kapıyı açan kendim.
Bir süre kendime baktım,
Bu güleç yüz bendim.

Oh ne güzel bir sabah,
Bugün de yaşıyorum demek.
Benden baÅŸka yok kimsem,
Beni merak edecek..

Yazarı: Aziz Nesin

Elimden gelen bu ben iki kiÅŸiyim,
Çoğalmak neyse ne azalmak zor.
Birisi seni her an bırakıp gittiğim,
Öbürü kan gibi tutulmuş seviyor.
Ağzındaki acı alnındaki çizgiyim,
Gözlerine kirli bir bulut getirdim.
Hiçbir sevinç aydınlığı onu silemiyor..

Elimden gelen bu ben iki kiÅŸiyim,
Birisi kapadığın kapılardan gitmiyor.
Yağmur yağmaksa o güneş açmaksa o,
Bir yerin üşüse onun sıcaklığı.
Öbürü en içten çağrını işitmiyor,
Alıp tutmaksa o basıp gitmekse o.
Bakışları kıyısız deniz uzaklığı..

Elimden gelen bu ben iki kiÅŸiyim,
İkisi birden çıkmaya uğraşıyor.
Bilmem ki hangisinden nasıl vazgeçeyim,
Birisi yeni baştan serüvene başlamış.
Öbürü silahında son mermiyi sıkıyor,
Çoğalmak neyse ne azalmak zor..

Yazarı: Attila İlhan