Her şey yerli yerinde; havuz başında servi, Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan. Eşya fışkırmış gibi tılsımlı bir uykudan, Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi. Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak, Serpilen aydınlıkta dalların arasından. Büyülenmiş bir ceylan gibi bakıyor zaman, Sessizlik dökülüyor bir yerde yaprak yaprak. Biliyorum gölgede senin uyuduğunu, Bir... 

Nere gizlendimse aşikâr oldum, Hedefte gördüler sensiz iki gün. Dertler avcı oldu, ben şikâr oldum, İnsafsız vurdular sensiz iki gün.. Gözlerde avcıya yaranmak hazzı, Zevkten dört köşeydi hepsinin ağzı. Üstüme atıldı yüzlerce tazı, Başımda durdular sensiz iki gün. Ayağıma prangalar taktılar, Gözlerimi dağladılar yaktılar. İki koldan, bir alnımdan çaktılar, Çarmıha gerdiler... 

Bulutları düşünüyorum, kuşları ve aşkı, Tarihleri var da onların, hatta anıları. Vatanları olmadı hiç bir zaman, ki onlar, Ayışığına karıştılar yeryüzünden göçerek. Ve bırakarak metal bir uygarlığı geride… Anladım ayaklarımın altındaki dünya değil, Çocuk sevinçleri, ipinden koparılmış uçurtmalar. Bulutu ve suyu izliyor soluk bir sonsuzluk, Anladım yüreğimdeki... 

Karanlıkta duruyorum aşk vurmasın yüzüme, Dokunmasın kimse bana, Kimse ulaşamasin artık tenimin incinen yerlerine.. Uyanmasın bir daha etimdeki yaralı hayvan, Zamanın siyah deltasında çürümek istiyorum; Biliyorum artık kimse yok kimsesizliğime… Biliyorum aşka kimse yok, Aşkın karanlık metali soğuyor yüreğimin derinliklerinde.. Aşklarım, arkadaşlarım, dostlarım, Dağılıp gitti... 

Aldırma göz yaşıma benim biricik kızım; Bırak beni gideyim ayılmadığım yere. Bir gamlı bülbülüm ki yavruma geçmez nazım; Neden feryat edeyim duyulmadığım yere? Madem ki görenlerin ürperdiği yarayım; Kimden medet umayım, kimden derman arayım? Bir selamı çok gören semte neden uğrayım? Girmem sevilmediğim, sayılmadığım yere. Beni aldatan benim, eşim, dostum, bigünah. Ne gafil... 

Kırılgan bir çocuğum ben, Yüreğim cam kırığı. Bütün duygulardan önce, Öğrendim ayrılığı. Saldırgan diyorlar bana, Oysa kırılganım ben. Gözyaşlarım mücevher, Saklıyorum herkesten. Ürküyorlar gözümdeki ateşten, Ürküyorlar dilimdeki zehirden. Ürküyorlar o dur durak bilmeyen, Gözükara cesaretimden. Diyorlar: Bir yanı sarp bir uçurum, Bir yanı çılgın dağ doruğu. Oysa... 

Biliyorum sana giden yollar kapalı, Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni. Ne kadar yakından ve arada uçurum; İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi. Uyandım uyandım, hep seni düşündüm, Yalnız seni, yalnız senin gözlerini. Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım, Ben artık adam olmam bu derde düşeli. Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya, Yoksa gururlu bir kişiyim aslında,... 

Tüyden hafif olurum böyle sabahlar Karşı damda bir güneş parçası, İçimde kuş cıvıltıları, şarkılar; Bağıra çağıra düşerim yollara; Döner döner durur başım havalarda. Sanırım ki günler hep güzel gidecek; Her sabah böyle bahar; Ne iş güç gelir aklıma, ne yoksulluğum. Derim ki: ‘Sıkıntılar duradursun!’ Şairliğimle yetinir, Avunurum. Yazarı: Orhan Veli Kanık 

Ağlasam sesimi duyar mısınız, Mısralarımda; Dokunabilir misiniz, Göz yaşlarıma, ellerinizle? Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel, Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu; Bu derde düşmeden önce. Bir yer var, biliyorum; Her şeyi söylemek mümkün; Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum; Anlatamıyorum… Yazarı: Orhan Veli Kanık 

Bakakalırım giden geminin ardından; Atamam kendimi denize, dünya güzel; Serde erkeklik var, ağlayamam.. Yazarı: Orhan Veli Kanık