Size Sayın Başkanım
Döktürdüğüm bu mektup
Belki de okursunuz
Birazcık vakit bulup

Askerlik kağıtlarım
Demin geçti elime
Çarşambaymış son günüm
Gitmek için cepheye

Ama Sayın Başkanım
Bunu yapmak istemem
Zavallı insanları
Vurmak için doğmadım ben

İstemem sizi üzmek
Söylemek zorundayım
Benim kararım karar
Kaçağım, firardayım

Doğduğumdan bu yana
Evvela babam öldü
Dönmedi kardeşlerim
Çocuklarım ağladı

Annem şimdi mezarda
Vız gelir solucanlar
Tırıs gider bombalar
Onca acıdan sonra

Hapse düştüğüm zaman
Uçar gider herşeyim
Çalınır karım, çalınır ruhum
Ve bütün bir geçmişim

Geçit vermek yok artık
Boşa geçmiş yıllara
Yarın sabah erkenden
Düşeceğim yollara

İşim hayat dilenmek
Fransa yollarında
Köylerden şehirlere
Söylemek insanlara

Söz dinlemeyin artık
Söyleneni yapmayın
Reddedin gitmeyi de
Savaşa katılmayın

Kanını vermek şartsa
İlk sizden başlayalım
Ağzınız iyi laf yapar
Buyrun Sayın Başkanım

Eğer peşimdeyseniz
Haber verin polise
Silahsız olacağım
Vursunlar isterlerse

Yazarı: Boris Vian “Le déserteur”

- Türküler Ve Alaz İçin-

Güzelim, sevdiğim, çocuğum, gülüm,
Bir şehit kızısın sen.
Acılı, buruk bir türkü gibisin,
Bu acımasız günlerin içinden.

Tuhaf bir sıkıntıyla daralır şimdi,
Küçücük, kuş kanadı yüreğin:
‘Babam nerede, niye gelmiyor?
Babama küstüm ben anneciğim…’

Baban artık hiç olmayacak yavrum,
Sana çocuğum diyemeyecek bir daha.
Güçlü, baba kucağının sıcaklığını,
Duyamayacaksın minik vücudunda.

Baban yiğit bir oğluydu halkının,
Onun için öldürdüler.
Sana halkımızdan armağan olsun,
Getirdiğim kırmızı güller.

Yıllar geçecek, alışacaksın,
Bir ince sızı kalacak ondan.
Senin gözlerin gibi ışıltılı,
Çiçekler fışkıracak babanın mezarından.

Ve tıpkı serpilen bir çiçek gibi,
Gelişip ışırken bilincin gitgide.
Babanı yeniden kavrayacaksın,
Baban yeniden doğacak seninle.

Güzelim, sevdiğim, çocuğum, gülüm,
Bir şehit kızısın sen.
Acılı, buruk bir türkü gibisin,
Bu acımasız günlerin içinden…

Yazarı: Ataol Behramoğlu

Bir düelloda,
Daha büyük bir şey vardır.
Ve daha acıdır bu,
Ölümden de ölüm korkusundan da.

Bakarsın dün en güvendiğin kişi,
Karşı tarafın şahidi olmuş.
İşte acıdır bu da,
Ölümden de korkusundan da.

Daha da acısı vardır ama,
O da sevdiğin kadının,
Karşı tarafı ziyarte etmesidir.
Bu bir nezaket ziyareti de olsa,
Düello gerçekleşmemiş de olsa,
Acıdır bu;
Ondan da, ondan da.

Daha da acısı,
Kılıcın elinde,
Alnında bir tutam güneş;
Kalakalıyorsun ortada…

Yazarı: Cemal Süreya

Yıkıcı bir aşk bu,
Yıkıyor milletin ortasına,
Tutku yükünü.

Bölücü bir aşk,
Ekmeği suyu bölüyor,
Günde üç öğün.

Hain bir aşk bu,
Sizin eve hırsız girer,
Onunkine polis.

Yasadışı bir aşk,
Evlenmeyi,
Hiç mi hiç düşünmüyor.

Soyguncu bir aşk bu,
En sıradan ezgilerden,
Sevinçler devşiriyor.

Kökü dışarda bir aşk,
Dante ile Beatrice’inkine,
Fena öykünüyor.

İşgalci bir aşk bu,
Samanlık sevişenin diyor,
Başka şey demiyor.

Yazarı: Cemal Süreya

Eksik olan,
Bir yanı vardı aşkımızın.
Bir filminde,
Üç beş figüran dövüp,
Ata binmemesi,
Gibi Cüneyt Arkın’ın..

Haberin olsun,
Vermedim eskiciye,
Yırtık ayakkabılarımı.
Nasıl ayrılırım ki onlardan?
Kapınızın önünde,
Az mı çıkarıp,
Giymiştim?

Naftalinledim bende kalan yün kazağını,
Söylemiş miydim size?
Naftalin;
Ki güvelere karşı kullandığı,
Kimyasal silahıdır,
Anıların…

Yazarı: Sunay Akın

Eskiler alırım, haydi eskici,
Eski halı, kilim, giyisi alırım.
Bir zahmet bana da uğra eskici,
Acele edersen memnun olurum.

Çekinme eskici, içeri buyur,
Burada bir aşkın ateşi uyur,
Baktıkça içimin yangını büyür.

İşte şu odada baş başa kaldık,
Şu ahşap masayı birlikte aldık,
Onun, şu gördüğün kadife koltuk.

Bilsen şu camları örten perdeler,
Neler gizlediler, neler gördüler,
Konuşabilseler neler derdiler.

Burada ne varsa hepsi senindir,
İlk önce duvardan tabloyu indir,
Hiç sorma resmini gördüğün kimdir.

Onun şu daktilo, şu kalem kağıt,
İster sat, istersen hayrına dağıt,
Sussun bu hıçkırık, dinsin bu ağıt.

Sabır mı dayanır bu ihanete,
Hiçbir şey bırakma kütüphanede.
Benim ne işim var defter kitapla,
Topla be eskici hepsini topla.

Hepsinde yaşayan bin bir anı var,
Hepsinin bir şeyler söyler yanı var.
Al götür hepsini sırdaşlarımın,
Kurusun kaynağı göz yaşlarımın..

Al götür eskici ne resmi kalsın,
Ne yüzü, ne izi, ne ismi kalsın.
Onsuz da gülmeye değer bu dünya,
Onsuz da görmeye değer her rüya…

Yazarı: Cemal Safi

Benim yüzüm, yüzünden baştan başa hüzündür.
İkisinden birisi ikimizden biridir.

Görmeli’dir, eskidir, yaşamış’a dönmüştür,
Yarışa çıktıkları güzelliği geçmiştir.

Ağladığını bilir bilmediği şeylere
Güldüğünü unutmuş, hiç görmemiş gibidir.

Taşınmayan ne varsa bir yerden öbür yere,
Seve seve taşımış, sırtına yüklemiştir.

Parayla ölçülmeyen sevgi saygı borcunu,
Ne aldıysa ve kimden aldıysa ödemiştir.

Verdiğini unutmuş onun ne olduğunu
Ne verdiyse ve kime verdiyse yok bilmiştir.

Yazarı: Özdemir Asaf

İki kalp arasında en kısa yol:
Birbirine uzanmış ve zaman zaman.
Ancak parmak uçlarıyla değebilen,
İki kol.

Merdivenlerin oraya koşuyorum,
Beklemek gövde gösterisi zamanın;
Çok erken gelmişim seni bulamıyorum,
Bir şeyin provası yapılıyor sanki.

Kuşlar toplanmışlar göçüyorlar,
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.

Yazarı: Cemal Süreya

Bütün aşkların kitabı elinde,
Sevilmemiş yinlerin balosuna gitti.
Öylesine kalabalıktı ki,
Sevdiğini anlamadı.

Bütün kapıların anahtarı elinde,
Öpülmemiş dudakların balosuna gitti.
Öyle aydınlıktı ki,
Öptüğünü anlamadı.

Isıklarla örtünmüştü çıplaklık,
Renklere uzandı susamış,
Beyazlıklar arasında kayboldu bakışları.
Gözleri yaşamayordu artık.

Şekilleri çağırmaya gitti, kandıracak.
Elleri aranıyor, tutamayordu.
Elleri, elleriydi kurtaracak,
Artık yaşamayordu.

Bir yanda gelen o dinmeyen aydınlık,
Aldıkça alan.
Bir yanda giden bir noktaydı karanlık,
Ellerinde başlayan, gözlerinde biten.

Bağırdı, kan gibi aktı sesi,
Aşamadi dışının duvarından.
Elinde bütün aşkların kitabı,
Anlatıyordu aldanan aydınlıklarından.

Elinde bütün kapıların anahtarı,
Ve unutulmuş bir duvarda, kendi kapısı..
Varamadı.
Ora öyle karanlıktı ki.
Öldüğünü anlamadı.

Yazarı: Özdemir Asaf

Her şey yerli yerinde; havuz başında servi,
Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan.
Eşya fışkırmış gibi tılsımlı bir uykudan,
Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi.

Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak,
Serpilen aydınlıkta dalların arasından.
Büyülenmiş bir ceylan gibi bakıyor zaman,
Sessizlik dökülüyor bir yerde yaprak yaprak.

Biliyorum gölgede senin uyuduğunu,
Bir deniz mağarası kadar kuytu ve serin.
Hazların âleminde yumulmuş kirpiklerin,
Yüzünde bir tebessüm, bu ağır öğle sonu.

Belki rüyalarındır bu taze açmış güller,
Bu yumuşak aydınlık dalların tepesinde.
Bitmeden aşk türküsü kumruların sesinde;
Rüyası ömrümüzün çünkü eşyaya siner.

Her şey yerli yerinde; bir dolap uzaklarda,
Azapta bir ruh gibi gıcırdıyor durmadan.
Bir şeyler hatırlıyor belki maceramızdan,
Kuru güz yaprakları uçuşuyor rüzgârda..

Yazarı: Ahmet Hamdi Tanpınar

Nere gizlendimse aşikâr oldum,
Hedefte gördüler sensiz iki gün.
Dertler avcı oldu, ben şikâr oldum,
İnsafsız vurdular sensiz iki gün..

Gözlerde avcıya yaranmak hazzı,
Zevkten dört köşeydi hepsinin ağzı.
Üstüme atıldı yüzlerce tazı,
Başımda durdular sensiz iki gün.

Ayağıma prangalar taktılar,
Gözlerimi dağladılar yaktılar.
İki koldan, bir alnımdan çaktılar,
Çarmıha gerdiler sensiz iki gün..

Kâle almadılar dileklerimi,
Yaraslar emdi iliklerimi.
Bükülmez sandığın bileklerimi,
Kırk yerden kırdılar sensiz iki gün..

Tenimle bin çeşit dert senli benli,
Her yanım kan revan gör ki ne denli.
İğneli, çivili, çatal dikenli,
Tellere sardılar sensiz iki gün..

Her cevre göğsünü geren kalbime,
Eyyub’un sabrına eren kalbime.
Cennete sorgusuz giren kalbime,
Sırrını sordular sensiz iki gün..

Eseni Efsanem olmasın kuşkun,
Ecel âciz kaldı, Azrail şaşkın.
Nihayet onlarda ölümsüz aşkın,
Farkına vardılar sensiz iki gün.

Yazarı: Cemal Safi

Bulutları düşünüyorum, kuşları ve aşkı,
Tarihleri var da onların, hatta anıları.
Vatanları olmadı hiç bir zaman, ki onlar,
Ayışığına karıştılar yeryüzünden göçerek.

Ve bırakarak metal bir uygarlığı geride…

Anladım ayaklarımın altındaki dünya değil,
Çocuk sevinçleri, ipinden koparılmış uçurtmalar.
Bulutu ve suyu izliyor soluk bir sonsuzluk,
Anladım yüreğimdeki rüzgarla sürükleniyorum.

Üşüdüğümü unutuyorum, yalnızlığımı da,
Yasaksa artık bu ülkeden çıkmamız.
Vatansız olduğumuzu bilelim diyedir,
Mayınlayarak ömrümüzün kalan kısmını.

Anladım vatansızlıktır bir şaire yakışan…

Yazarı: Ahmet Telli

Karanlıkta duruyorum aşk vurmasın yüzüme,
Dokunmasın kimse bana,
Kimse ulaşamasin artık tenimin incinen yerlerine..
Uyanmasın bir daha etimdeki yaralı hayvan,
Zamanın siyah deltasında çürümek istiyorum;
Biliyorum artık kimse yok kimsesizliğime…

Biliyorum aşka kimse yok,
Aşkın karanlık metali soğuyor yüreğimin derinliklerinde..
Aşklarım, arkadaşlarım, dostlarım,
Dağılıp gitti herkes;
İçimi sızlatacak kimse kalmadı içimde…

Yazarı: Murathan Mungan

Aldırma göz yaşıma benim biricik kızım;
Bırak beni gideyim ayılmadığım yere.
Bir gamlı bülbülüm ki yavruma geçmez nazım;
Neden feryat edeyim duyulmadığım yere?

Madem ki görenlerin ürperdiği yarayım;
Kimden medet umayım, kimden derman arayım?
Bir selamı çok gören semte neden uğrayım?
Girmem sevilmediğim, sayılmadığım yere.

Beni aldatan benim, eşim, dostum, bigünah.
Ne gafil serseriyim, bin kere, eyvah, eyvah!
Mecnun etsin de beni, mecbur etmesin Allah;
Dönmem insan yerine konulmadığım yere.

Yazarı: Cemal Safi

Kırılgan bir çocuğum ben,
Yüreğim cam kırığı.
Bütün duygulardan önce,
Öğrendim ayrılığı.
Saldırgan diyorlar bana,
Oysa kırılganım ben.
Gözyaşlarım mücevher,
Saklıyorum herkesten.
Ürküyorlar gözümdeki ateşten,
Ürküyorlar dilimdeki zehirden.
Ürküyorlar o dur durak bilmeyen,
Gözükara cesaretimden.
Diyorlar: Bir yanı sarp bir uçurum,
Bir yanı çılgın dağ doruğu.
Oysa böyle yapmasam ben,
Nasıl korurum içimdeki çocuğu?
Bir yanım çılgın nar ağacı,
Bir yanım buz sarayı.

Yazarı: Murathan Mungan

Biliyorum sana giden yollar kapalı,
Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni.

Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi.

Uyandım uyandım, hep seni düşündüm,
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini.

Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım,
Ben artık adam olmam bu derde düşeli.

Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya,
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki.

Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi,
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği.

Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki.

Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor,
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini.

Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri.

Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım,
Bu böyle pek de kolay değil gerçi…

Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;
Bunun verdiği mutluluk da az değil ki.

Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki.

İnan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,
Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:

Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu,
Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri…

Yazarı: Cemal Süreya

Tüyden hafif olurum böyle sabahlar
Karşı damda bir güneş parçası,
İçimde kuş cıvıltıları, şarkılar;
Bağıra çağıra düşerim yollara;
Döner döner durur başım havalarda.

Sanırım ki günler hep güzel gidecek;
Her sabah böyle bahar;
Ne iş güç gelir aklıma, ne yoksulluğum.
Derim ki: ‘Sıkıntılar duradursun!’
Şairliğimle yetinir,
Avunurum.

Yazarı: Orhan Veli Kanık

Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu;
Bu derde düşmeden önce.

Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum…

Yazarı: Orhan Veli Kanık

Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam..

Yazarı: Orhan Veli Kanık

Yet each man kills the thing he loves
By each let this be heard,
Some do it with a bitter look,
Some with a flattering word,
The coward does it with a kiss,
The brave man with a sword!

Some kill their love when they are young,
And some when they are old;
Some strangle with the hands of lust,
Some with the hands of gold:
The kindest use a knife, because
The dead so soon grow cold.

Some love too little, some too long,
Some sell, and others buy;
Some do the deed with many tears,
And some without a sigh:
For each man kills the thing he loves,
Yet each man does not die.

Türkçe

Oysa Herkes Öldürür Sevdiğini
Kulak verin bu dediklerime,
Kimi bir bakışıyla yapar bunu,
Kimi dalkavukça sözlerle,
Korkaklar öpücük ile öldürür,
Yürekliler kılıç darbeleriyle!

Kimi gençken öldürür sevdiğini,
Kimileri yaşlı iken;
Şehvetli ellerle boğar kimi…
Kimi altından ellerle;
Merhametli kişi bıçak kullanır.
Çünkü bıçakla ölen çabuk soğur.

Kimi yeterince sevmez, kimi fazla sever,
Kimi satar kimi de satın alır;
Kimi gözyaşı döker öldürürken,
Kimi kılı kıpırdamadan;

Çünkü herkes öldürür sevdiğini,
Ama herkes öldürdü diye ölmez…

Oscar Wilde