Sana geliyorum, sana,
Beni anla, içimdeki $eytan.
Yalnız sensin doğru söyleyen.
Gerekince kaçan, gerekince gelen.

Denizin yüzünde geceleyin,
Karanlıkları i$leyen renkleri görmek senden.
Senden, bazı kelimelerin farkedilmemi$ güzelliğini anlamak,
Unutulmu$ ya$amaya ba$layıvermek birden.

Sana geliyorum, doÄŸru sana,
Susmamak için.
Çünkü sensin dinleyince dinleyen,
Bakınca bakan, görünce gören.

Sevmesini iyi bilirim, dü$ünmeyi öğrendim.
Duydum nedir can vermeden ölmek.
Artık bütün kapıları açıp kapayabilirim.
Sen anlarsın bunlar ne demek.

Sana geliyorum, yalnız sana,
Yalansız, gizlisiz.
Olduğu gibi anlatacağım ne varsa,
Bil, bilsinler, biliniz.

Sen,
Vurunca vuran,gülünce gülensin.
Sesin, yüzün, ellerin yüzde-yüz senin.
Sen ölmeyensin…

Yazarı: Özdemir Asaf

Babam kırdı beni ilk-önce babam,
Dosttan gördüm kahrın daniskasını.
Nankör çıktı iyilik ettiğim adam,
Sevdiğim kız da savdı sırasını..

Bendim hayal üstüne hayal kuran,
Gözüm kapalı olduğu zamanlar.
Benim ba$ımı ta$tan taşa vuran,
Sandığım gibi deÄŸilmi$ insanlar…

Garibim dünyada garip nafile,
Gelse boynuma dolansa da bahar.
Kendi ho$ kendi masum sesinizle,
Siz söyleyin garipliğimi ku$lar..

Yazarı: Cahit Sıtkı Tarancı

Aldanacaksan sevgilerinde, saf sevgilerinde,
İnsanların yalancı gururlarına..
Kalacaksan parlak sözlerin etkisinde,
Kelimelerinle onlara kapılacaksan,
Ya$ama!

Oyun yapıp oynarlar seni,
Geceleri aralarında.
$arkı yapıp söylerler dostlarına,
Roman gibi okurlar bo$ zamanlarında.
Masal yapıp anlatırlar çocuklarına.

Aldanacaksan gecelerinde, kara gecelerinde,
Aydınlık dünyaların $en insanlarına.
Yanılıp içini açacaksan,
Derdini gizlemeden durmayacaksan,
Ya$ama!

Saklarlar dinlediklerini,
En zayıf zamanında vururlar seni.
Uyduramazsan fikirlerine,
Ba$ıbo$ hareketlerini;
Defe koyup çalarlar seni.

Yazarı: Özdemir Asaf

Ne hayatın tadı,
Ne de yarin verdiği aşk azabı.
Çeker mi bu kadar derdi kalbim.
Yapabilir mi, katlanabilir mi yüreğim!
Marifeti olmadan dünya hayatından…

Bir zalimin ellerine bıraktı kendini,
Harcadı durdu yıllar boyu,
Kalemin kırıldığı o son noktada,
Pes etti dayanamadı artık acıya.

Duygulandı, göz pınarları doldu
Bir an her ÅŸeyin bittiÄŸini zannetti.
Hıçkıra hıçkıra ağladı.

Durmuyordu artık, durduramıyorlardı
Her ÅŸeyin sona ereceÄŸini zannettiÄŸinde
Felek gösterdi bir kez daha,
Çıktı gene acı oyunuyla sahneye.

Dinmedi göz yaşları, dinmedi ızdırabı,
SoÄŸuk bedenini bir gece,
Salıverdi en yüksek köprüden, en derin denize…

Artık ne felek umrundaydı
Ne de göz yaşları.
Huzurlu olmak istiyordu sadece,
O da huzuru bulmuştu kendince…

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de $eytan, bir günahı,
Seni beklediÄŸim kadar.

Geçti istemem gelmeni,
YokluÄŸunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni,
Gelme, artık neye yarar?

Yazarı: Necip Fazıl Kısakürek

Bilmem ki hâtıralar,
Ne istersiniz benden,
Gelir gelmez sonbahar?

Bu kanat çırpı$ neden?
Cama vuracak ne var,
Ey eski hâtıralar!

Sanmayın güller açar,
Bülbül değildir öten;
Bu rüzgâr ba$ka rüzgâr.

Ne istersiniz benden,
Bilmem ki hâtıralar,
Gelir gelmez sonbahar?

Yazarı: Cahit Sıtkı Tarancı

Dün güzel bir kadın geçti,
Kabrimin yakınından.
Doya doya seyrettim,
Gün hazinesi bacaklarını.
Gecemi altüst eden..
Söylesem inanmazsınız,
Kalkıp verecek oldum,
Dü$ürünce mendilini..
Öldüğümü unutmu$um..

Yazarı: Cahit Sıtkı Tarancı