Çekilmez bir adam oldum yine,
Uykusuz, aksi, lanet.
Bir bakıyorsun ki ana avrat söver gibi,
Azgın bir hayvan döver gibi.
O gün çalışıyorum.
Sonra birde bakıyorsun ki,
Ağzımda sönük bir cigara gibi tembel bir türkü.
Sabahtan akşama kadar sırt üstü yatıyorum ertesi gün,
Ve beni çileden çıkarıyor büsbütün.
Kendime karşı duyduğum nefret ve merhamet.
Çekilmez bir adam oldum yine,
Uykusuz, aksi, lanet.
Yine her seferki gibi haksızım,
Sebep yok olması da imkansız.
Bu yaptığım iş ayıp rezalet.
Fakat elimde deÄŸil,
Seni kıskanıyorum.

Yazarı: Nazım Hikmet Ran

Ağlama, gözleri kızarmı$ çocuk!
Tek damla ya$ın dü$mesin yere.
Bak, tek güzelliğimiz yokluk,
Sana bir öğüt; ağlama bo$ yere.

Ne olursa olsun hiçbir $ey değmez,
Senin bir damla gözya$ına.
AÄŸlayana kimse boyun eÄŸmez.
Kimse bakmaz kimsenin ya$ına.

Ne kadar kötülük, pislik varsa;
Sen her$eyi tertemiz öğren.
Eğer yüzüne gözya$ı yağarsa;
Seni garip sanır her gören.

Ağlama sakın çocuk, ağlama!
Korkmayana zarar gelmez, bunu bil.
Sevgini hep söyle, sakın saklama.
Aklından korkuyu, gözünden ya$ı sil.

Yazarı: Ahmet Hamdi Tanpınar

Daha az seviyorum seni.
Giderek daha az..
Unutur gibi seviyorum.
Azala azala,
Aramızdaki uzaklığın karanlığında..

Geceler kısalıp, gündüzler uzuyor öyle olunca.
Daha az seviyorum seni..
Kendini iyile$tiren bir yara gibi.
Daha az,
Ve zamanla..

Sen geceyi tutuyorsun, ben nöbetini.
Uzak dağ kı$lalarında.
Görmüyoruz birbirimizi,
Usul usul sis iniyor.
Kopmu$ yollara..
I$ığı hafif, uykusu ağır koğu$larda üzerini örtüyorum senin.
Bir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımda..
Sevgilim sevgilim,
Yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin,
Nöbet kadar yalnızken öğreneceksin bunu da..

Artık daha az seviyorum seni.
Unutur gibi, ölür gibi daha az..
Yeniden ödetiyorum kendime,
Onca a$kın öğretemediğini..
Kolay deÄŸildi.
Yalnızca sevgilimi değil, evladımı da kaybettim ben.
Kaç acı birden imtihan etti beni.
Bir tek gece vardır insanın hayatında,
Ömür boyu sürer nöbeti.
Bu da öyleydi..
Ä°yi ol,
SaÄŸ ol,
Uzak ol;
Ama bir daha görme beni…

Yazarı: Murathan Mungan

Hani erken inerdi karanlık,
Hani yağmur yağardı inceden,
Hani okuldan, i$ten dönerken,
I$ıklar yanardı evlerde,
Eskidendi, çok eskiden.

Hani ay herkese gülümserken,
Mevsimler kimseyi dinlemezken…
Hani çocuklar gibi zaman nedir bilmezken,
Eskidendi, çok eskiden.

Hani hepimiz arkada$ken,
Hani oyunlar tükenmemi$ken,
Henüz kimse bize ihanet etmemi$,
Biz kimseyi aldatmamı$ken,
Eskidendi, çok eskiden.

Hani $arkılar bizi bu kadar incitmezken,
Hani körkütük sarho$ken gençliğimizden,
Daha biz kimseye küsmemi$,
Daha kimse ölmemi$ken,
Eskidendi, çok eskiden.

$imdi ay usul, yıldızlar eski,
Hatıralar gökyüzü gibi gitmiyor üstümüzden.
Geçen geçti,
Geçen geçti,
Geceyi söndür kalbim.
Geceler de gençlik gibi eskidendi,
$imdi uykusuzluk vakti.

Yazarı: Murathan Mungan

Sen bilemezsin, paslı hançerdir yalnızlık,
Gelir, en can alacak yerimden vurur.
Sen bilemezsin, gecenin en uzak bir saatinde,
Bir böcek nasıl girer beynime, kımıldar durur?

Sen bilemezsin, çaresizlik nasıl boğar insanı?
Ya$amak bir yerde nasıl çekilmez olur?
Tutunacak bir dal aramaktan, ko$maktan, özlemekten,
El yorulur, ayak yorulur, yürek yorulur.

Sen bilemezsin bu türlüsünü ölümün.
Bilemezsin, bir tek kibritin cılız aleviyle,
Benzine bulanmı$ bir insan nasıl tutu$ur?

Bu belki sevmektir bir yerde, belki unutamamak,
Bu, ki$inin kendi içinde eriyip, yok olmasıdır.
Bilmesen de anlamaya çalış biraz, ne olur.

Yazarı: Ümit Yaşar Oğuzcan

Bu bakı$ seni görmek içindir.
Senden ba$ka bir $ey var mı..
Denizlere bakıyorum, denizlere..
Denizler bu kadar mı…

Bakıyorum ba$ka $eyler göreyim diye..
Tabiat ezilip büzülüyor kar$ımda.
Manzaraların ömrü birer saniye.
Bulutlar ayağımın dibinde, sen ba$ımda.

Yıldızlara bakıyorum, yıldızlara..
Bir sen varsın benimle bakan.
Ne oldu diyorum, öteki insanlara..
Hani sözleri vardı, hayatı aydınlatan.

Yazarı: Özdemir Asaf

Anne sana kim dedi yavrunu doğurmayı?
Sanki karnında fazla yaramazlık mı ettim?
Senden istemiyordum ne tacı ne sarayı,
Karnında ya$ıyordum kafiydi saadetim.

Bir kere doğurdunsa sonra niçin büyüttün?
Kundakta be$ikte de bir zahmetim mi vardı?
Koynundan niçin attın yavrunu bütün bütün.
Bilmiyor muydun ki o yalnızlıktan korkardı?

Sütünden tatlı mıdır anne sanki bu hayat?
Bana sorsana anne ya$amak bir hüner mi?
El aç yalvar gündüze geceye boyun uzat,
Bu uğurda bir ömür çürütmeye değer mi?

Karnında ya$ıyordum kafiydi saadetim
Anne istemiyordum ne tacı ne sarayı,
Anne karnında fazla yaramazlık mı ettim?
Anne sana kim dedi yavrunu doğurmayı?

Yazarı: Cahit Sıtkı Tarancı