Bir ak$am üstü pencerenden bakıyordun,
Ağır ağır, yollara inen karanlığa.
Bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
Kalbin ba$ladı hızlı hızlı çarpmaya..
O geçen ben değildim.

Bir gece, yatağında uyuyordun..
Uyanıverdin birden, sessiz dünyaya.
Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan,
Ve karanlıklar içindeydi odan…
Seni gören ben değildim.

Ben çok uzaktaydım o zaman,
Gözlerin kavu$tu ağlamaya, sebepsiz ağlamaya.
Artık beni dü$ünmeye ba$ladığından,
Bıraktın kendini a$k içinde ya$amaya..
Bunu bilen ben deÄŸildim.

Bir kitap okuyordun dalgın,
İçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı.
Genç bir adamı öldürdüler romanda,
Korktun, bütün yininle ağlamaya ba$ladın..
O ölen ben değildim..

Yazarı: Özdemir Asaf

Bekle dedi gitti,
Ben beklemedim, o da gelmedi..
Ölüm gibi bir $ey oldu,
Ama kimse ölmedi..

Yazarı: Özdemir Asaf

Size hayır dedikçe vazgeçemiyorum,
Soluk soluÄŸa ko$uyorum pe$inizden..
Üç öğün yediğim dudaklarınız,
Zamanı içiyorum gözlerinizden..

Gece oldu mu bir seviniyorum ki,
Duvarlara gölgeniz dü$üyor..
Durmadan uzuyor boynunuz bende,
Enseniz güzel ya daha güzelle$iyor..

Tutup gölgenizi soyuyorum,
Meydana çıkıyor güzelliğiniz..
O çizgiler, o üçgenler, o yuvarlaklar,
O $eyler benden gizlediÄŸiniz..

Hepsi bir bir a$ikar oluyor,
Siz uyurken sizden uzakta..
Aynı yastığı payla$ıyoruz her gece,
Ben bir yatakta, sen bir yatakta..

Gördünüz mü yine kahroldunuz i$te,
Öpü$mekten, sevi$mekten, yorulmaktan..
Bari evet deyin de kurtulun,
Böyle her gece benim olmaktan..

Yazarı: Ümit Yaşar Oğuzcan

İki çıplak yara,
İki çıplak dü$man,
$imdi kar$ı kar$ıya..
Artık her$ey olabilir
Artık bütün dünya karanlık imkan,
Geç geçebilirsen ruhum,
Bir daha buralardan..

A$ktaki dü$manlık değil,
Dü$manlıktaki a$k..
Onları $imdi birbirinden ayıran,
Ruh ölür, beden unutur,
Av kurtulur kendine kurduÄŸu,
Mazinin tuzağından..

Kendinin sonuna geldi mi,
Yeniden görür insan..
Çıplak hüküm, acı özgürlük!
Kana karı$an a$k zamana intikamla sızar,
Bilirim, çok geçtim buralardan..
Benim zaferim ayrıldıktan sonra ba$lar,
A$kta zafer olmadığını anlayana kadar..

Yazarı: Murathan Mungan

Deği$ir rüzgarın yönü
Solar ansızın yapraklar;
$a$ırır yolunu denizde gemi
Bo$una bir liman arar;
Gülü$ü bir yabancının
Çalmı$tır senden sevdiğini;
İçinde biriken zehir
Sadece kendini öldürecektir;
Ölümdür ya$anan tek ba$ına
A$k iki ki$iliktir.

Bir anı bile kalmamı$tır
Geceler boyu sevi$melerden;
Binlerce yıl uzaklardadır
Binlerce kez dokunduÄŸun ten;
YazabileceÄŸin $iirler
Çoktan yazılıp bitmi$tir;
Ölümdür ya$anan tek ba$ına,
A$k iki ki$iliktir.

Avutamaz olur artık
Seni bildiğin $arkılar;
Bo$anır keder zincirlerinden
Sular tersin tersin akar;
Bir hançer gibi çeksen de sevgini
Onu ancak öldürmeye yarar:
Uçarı ku$u sevdanın
Alıp ba$ını gitmi$tir;
Ölümdür ya$anan tek ba$ına,
A$k iki ki$iliktir.

Yitik bir ezgisin sadece,
Tüketilmi$ ve dü$mü$, gözden.
Dü$lerinde bir çocuk hıçkırır
Gece camlara sürtünürken;
Çünkü hiç bir kelebek
Tek ba$ına ya$ayamaz sevdasını,
Severken hiçbir böcek
Hiç bir ku$ yalnız değildir;
Ölümdür ya$anan tek ba$ına,
A$k iki ki$iliktir.

Yazarı: Ataol Behramoğlu

Bir tek senin görebileceğin bir yerden,
Sana gülümsüyorum,
Onların duydukları kahkahalarım değil..
A$kı tarif gerekirse sana,
Anlatayım…
A$k ne biliyor musun?
Benim sana ya$adığım,
Senin durmadan üstüne bastığın…

Yazarı: Ceyhun Yılmaz

Al beni gidelim buradan,
Ya da ben gideyim senden..

Gideyim,
Gidiyorum diye üzülme,
Çekmem gözlerimi gecenden…

Hatırlatırım sana kendimi,
Anlamsız bir rüyanın son hecesinde…
Yarın sabah olmasa da,
Bir sabah kalkacaksın..
Her sabahtan erken, hiç gerek yokken,
Dudaklarındaki tebessüm güldürecek insanları..
Hep sevecekler seni,
Benim seni hep sevdiÄŸim gibi…

Anlamadın değil mi?
Gittim ama mutluluğu bıraktım kanına!

Yazarı: Ceyhun Yılmaz