Nereden bileceksin ki?
Gecenin en karanlık anını.
Kaç kere sabaha karşı çıkıp,
Kendini bir deniz kenarında buldun ki..

En sevdiğini ölüm-döşeğindeyken,
Hiç-birşey yokmuşçasına terk ettiğin.
Sırf ona kızdığın için,
GittiÄŸine deÄŸdi mi ki?

Daha göreceği bir çok şey olup,
Tatmadığı duygu yokmuş gibi davranan.
Bilemediğin herşeyi algılamadan daha,
İlgileniyormuşçasına davranmaya çalışan;
Ä°ÅŸte sen!

Uçurumun kenarına dair tek bir fikri olmayan,
Ama hep ordaymış gibi rol kesen.
Özünde aşırı sinsi kişilik,
Sözünde yalan karargahı bulunan;
Ä°ÅŸte sen!

Soruyorum ÅŸimdi;
Sen sevmeyi nereden bileceksin ki?
Kaç gece unutmaya çalışmak için göz yaşı döktün,
Ya da kaç kere kendini öldürüp, sevdiğini yaşatmaya çalıştın ki..

Ve ÅŸimdi susuyorum;
Gecenin en karanlık anını bilen,
Her lanet gecenin sabahına karşı çıkan;
Son olarak kendini deniz kenarında ağlayarak bulan..
Ä°ÅŸte Ben…

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu