Mahvettin Beni
Seviyordum seni,
Senden uzakta ve senden habersiz.
Kendi kendime geçinip gidiyordum,
Durup dururken kırdın, mahvettin beni.
O kadar güzeldi ki içimdeki,
Bitmez, asla gitmez sanıyordum.
Uzaktandı belki sevmelerim,
Ancak hepsinin bir nedeni vardı.
Bir özlemdi aslında kavu$amamak,
Öyle olması gerekiyordu.
Zaten kavu$saydık eğer,
Bu a$kın güzelliği yok olurdu.
Yinede kırmayacaktın beni,
Uzaktan, sessizce sevecektim.
Üzerime gelmeyecek ve sen bilmeyecektin,
Durup dururken kırdın, mahvettin beni.
Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

