Korkmuyordu ölmekten bedenim,
Üzerine gelen tüm yumruklardan,
Hatta mermilerden bile..
O kadar alı$mı$tı ki olumsuzluklara,
Ä°yilikten bile korkmaz olmu$tu..

Ve sonra ne olduysa oldu yüreğime ve bedenime,
Ansızın bir gece vakti uyandı..
Kalbini ve aklını yoklarcasına dokundu,
Onca yıl sonra fark ettiği korku değil,
YokluÄŸuydu..

Silah seslerinden korkar oldu ruhum,
Ölüm haberlerinden de..
Bebek seslerinden bile ürker olmu$tu kulaklarım,
Bir zamanlar bebek olduÄŸunu bile bile..

Saldırgan ki$iliğim kalmadı artık,
Uysal bir hayvanmı$çasına sessizim..
Hayat kavgasını çok iyi bildiğim halde,
Kö$eye çekilmi$ ve sinmi$im..
Belki de uyum sağlayamamı$,
Bu dünyadan ebediyen silinmi$im..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur