HoÅŸuma gidiyor insanlar bana yalan söylerken, söylediklerinin yalan olduÄŸunu anlamıyormuÅŸ gibi davranmak. Yüzlerine vurmuyorum çoÄŸu zaman, yalan konuÅŸtuklarını/söylediklerini. Kimi zaman geliyor, delirmek üzereyken “yeter ulan!” diyerek çat diye yapıştırıveriyorum yalan söylediÄŸi ÅŸeyi, yalan olduÄŸunu kanıtlayarak yüzüne doÄŸru. Madem yalan söylemeyi beceremiyor bu insanoÄŸlu, neden hep yalan giriÅŸiminde bulunuyor? Bak iÅŸte anlıyorum bana yalan söylediÄŸini, neden hala ısrar edip, beni o yalana inandırmaya çalışıyorsunuz ki (?) Yalan kötü birÅŸeydir, sadece o anda olanı üç-beÅŸ gün, hafta, ay, yıl erteler ama sonunda anlaşılır. Düşünmüyor musunuz ki yalan söylerken, acaba anlaşılır mı diye (?) BildiÄŸim iki ÅŸey var, birincisi “yalan kötü birÅŸeydir”, ikincisi ise “birÅŸeyi tam anlamıyla yapamıyorsan, hiç yapmıcaksın” yani yalan söylemeyi bile beceremiyorsan, hiç kalkışmıcaksın. Kendinize çeki düzen verin, inanın insan gözüyle şöyle bir bakıldığında, yalan veya doÄŸru olduÄŸu anlaşılıyor.. Benden söylemesi.