Yeni bir a$ka yelken açmak zor derler,
Kesinlikle laf kalabalığından ibaret..
Limanda durmu$ bir yelkenli ararken,
Birden sen yana$tın limanıma..

Nereye gideceksin dermi$çesine baktın,
Hiçbir yere dercesine gözümü alamadım..
Birden senin denizlerinde, küreksiz bir kayık oluverdim..
Sen nereye ben oraya..
Pe$inde kuyruk oluverdim..
Önünde ve arkanda gözün oluverdim..

O kadar korkuyordum ki, sana bir$ey olmasından,
Kendimi yok sayarcasına seni ya$adım..
Biliyormusun tatlı yiyemiyor ve
$ekerlere bakamıyorum,
Çünkü aklımda hemen sen bitiyorsun..

Artık ölmek dahi istemiyorum,
Ya$amam için kendinden habersiz bana diretiyorsun..
Ya tabi sen nereden bileceksin ki?
Daha ben kim olduÄŸumu bilmeden..

Sileceğim geçmi$imi ve sana söz;
Seninle olacak ve gelecek denen o $eyi seninle bitireceÄŸim..
Yalansız, dolansız, oyunsuz ve mutlu bir şekilde..

Öğreneceğim senin denizlerinde yol almayı,
Bakarsın deniz ikiye bölünür..
Üçgenler silinir ve akıntılar yok olur..
Biz tek bir okyanus olarak,
Karamsarlıktan uzak, kadınım olarak…
Herneyse…

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur