Aldanacaksan sevgilerinde, saf sevgilerinde,
İnsanların yalancı gururlarına..
Kalacaksan parlak sözlerin etkisinde,
Kelimelerinle onlara kapılacaksan,
Ya$ama!

Oyun yapıp oynarlar seni,
Geceleri aralarında.
$arkı yapıp söylerler dostlarına,
Roman gibi okurlar bo$ zamanlarında.
Masal yapıp anlatırlar çocuklarına.

Aldanacaksan gecelerinde, kara gecelerinde,
Aydınlık dünyaların $en insanlarına.
Yanılıp içini açacaksan,
Derdini gizlemeden durmayacaksan,
Ya$ama!

Saklarlar dinlediklerini,
En zayıf zamanında vururlar seni.
Uyduramazsan fikirlerine,
Ba$ıbo$ hareketlerini;
Defe koyup çalarlar seni.

Yazarı: Özdemir Asaf

Meleklerle dans ettim dün gece,
İlk defa gülümsediler.
Güvenemedim melek dahi olsa,
Anında sen geldin aklıma.

Sende melektin hani gözümde,
Güvendiğimi, inandığımı söylerdim.
Bo$lukta yüzüyordum ya bir ara,
Dolduramadım seninle.

Meleklere güvenemedim dün gece,
Senin gibi gülümsüyorlardı.
Senin yaptıklarını atamamı$ken aklımdan,
Gördüğüm melekleri def ettim yanımdan.

Sana da melek demi$tim ya,
Melek diye bir$ey yok aslında.
Var olma ihtimalinde yüzerken,
Senin adın kirletti onları da.

Dün gece melekleri kovdum penceremden,
Senin gibi gitti onlar da..
Aklıma geliyor her dakika,
Niçin melek demi$tim ben sana?

Sana melek diyen kirletti onları,
Kabahat bende aslında.
Ke$ke demeseydim melek,
Tüm $eytanlığı üstleniyorum $u anda.

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Bo$luğun dozları bunlar,
Uyku bozukluÄŸuyla ba$lar.
Artçılarını her gece hissedersin,
İnan bana, yok olmak için dua edersin.

Eski sen uzakla$ır bedeninden,
Zihnine doÄŸru i$ler zehrini.
Uyumak için can atıp dururken,
Ba$ını yastığa koyduğunda uyuyamazsın.

Beyazları siyah görür olursun aydınlıkta,
Sanki ba$ka bir renk yokmu$ gibi.
En son mutfakta su içiyorken,
Anlamadan kendini bir aynaya bakarken bulursun.

Sebebi bellidir aslında,
Yormu$sun belli kendini.
Te$hisi arama bo$una,
Depresyon derler bunun adına.

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Dalga seslerinde duydum,
En derinden gelen öksüzlüğümü.
Yakınla$tıkça çekti içine,
Yalnız kaldıkça boğuldum.

Boğulmadan öncesi var hayatımın,
Zoraki sabırlarla dolu bölümü.
En son sabredemediÄŸimde,
Direkman kar$ımda gördüm ölümü.

Sorgu-sual sırası geldi ardından,
Cevap yerine soru sordum.
Hayatım boyunca hep cevap aradım durdum.
Son verdim $imdi hayatıma;
Gördün mü bak yok oldum!

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Ne hayatın tadı,
Ne de yarin verdiği aşk azabı.
Çeker mi bu kadar derdi kalbim.
Yapabilir mi, katlanabilir mi yüreğim!
Marifeti olmadan dünya hayatından…

Bir zalimin ellerine bıraktı kendini,
Harcadı durdu yıllar boyu,
Kalemin kırıldığı o son noktada,
Pes etti dayanamadı artık acıya.

Duygulandı, göz pınarları doldu
Bir an her ÅŸeyin bittiÄŸini zannetti.
Hıçkıra hıçkıra ağladı.

Durmuyordu artık, durduramıyorlardı
Her ÅŸeyin sona ereceÄŸini zannettiÄŸinde
Felek gösterdi bir kez daha,
Çıktı gene acı oyunuyla sahneye.

Dinmedi göz yaşları, dinmedi ızdırabı,
SoÄŸuk bedenini bir gece,
Salıverdi en yüksek köprüden, en derin denize…

Artık ne felek umrundaydı
Ne de göz yaşları.
Huzurlu olmak istiyordu sadece,
O da huzuru bulmuştu kendince…

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

Benden bi’ bok olmaz, kabul ediyorum. Ancak bu demek deÄŸildir ki, sizden bi’ bok olur. Yanılmayın sakın, insan-oÄŸlundan bi’ bok olmaz. Hatalarını kabul edenin, hiç hata yapmayandan ne farkı var? Hepsi hikaye. Bugün var olanın, dün yok olandan ne farkı var? O da yalan. Kimsenin kimseden farkı yok, yaptığı her ne olursa olsun. Herkes mal, odun ve kli$e. Buna bende dahilim, sende, o da.. Hey ahali sözün özü $udur ki; farklıla$ma çabası bo$ bi’ $ekile girme olayıdır. Herkes farklıla$ma çabasına girerse, herkes o gruba dahil olursa, ne farkınız kalır? Cevaplasanıza lan, sorgulayamayan insanlar(!)

Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de $eytan, bir günahı,
Seni beklediÄŸim kadar.

Geçti istemem gelmeni,
YokluÄŸunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni,
Gelme, artık neye yarar?

Yazarı: Necip Fazıl Kısakürek