Valla pek sevmiorum yıl-ba$/son olaylarını. Kısaca söz etmek gerekirse, saçmalıktan ibaret. Sene ne olursa olsun, kafalar deği$mediği sürece ne fark eder? Bu arada sizlere kısa bir anektod dü$eyim;

“Her kim ki yaparsa yılba$ını bu dünyada ba$ tacı, maaza’allah öbür dünyada götüne girer süslediÄŸi çam aÄŸacı.”

Geçen sene iki bin sekiz’e yalaklanıyordunuz, ne oldu da dı$lıyorsunuz $imdi garibimi? Hadi kutlayın bakalım özenti gençlik, iki bin dokuz’unuzu.

Ben gidince hüzünler bırakırım,
Bu senin ya$adığındır.
Bir ev sıkılır kadınlardaki,
Bir adam sıkılır kadınlardaki.
Seni sevmek bu kadar mı,
O benim ya$adığımdır.

Bazan da bir yerde ku$lar vardır,
Ne uçmak, ne görünmek için.
Bir karanfil pencereyi deler,
Bir kapı kendiliğinden kapanır.
İstesek sevi$irdik, ama olmadı,
Biz değil ya$ayan acılardır.

Gitsem de her yerde biraz vardır,
Hatırda zamansız bir plak.
Bir otel kapısı, biraz istasyon,
Vardır o seninle birlikte olmak.
Bulu$ur çok uzaktan ellerimiz,
Ve nasıl göz gözeyiz ansızın bir infilak.

Yazarı: Edip Cansever

Dizlerinde kalırsın bir ak$am vakti,
Soluklarına uğrarsın, kısılmı$ gözlerine.
Geçersin geçersin geçersin,
Gökteki tek yıldızdan ü$üyerek.

Görüyorsun değil mi?
Ne kadar inceldi kent.
Ansızın bir kent daha görünecek.

Bak i$te, duyuyor musun,
Öpüldün bırakıldın sanki.
Bir değil iki türlü senin de soluğun.

Yazarı: Edip Cansever

Ben uyurum zaman geçer,
Uyanırım durur.
Anla$mamız böyle,
O geçer, ben durur.

İlk doğduğum günden beri,
O geçti, ben durdum.
Aslında bir seçimdi bu,
Seçimi yapamadan yoruldum.

Aklım da öyle zaten,
Tam ihtiyacım olduğunda durur.
Her insan gibi,
Önce aklım beni kurutur.

Her$ey günün birinde durur,
A$k, nefes, hayat bile.
Tek durmayacak zamandır,
Kim bilir belki bir gün o da yorulur.

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Güz ve kı$ ve ilkbahar geçti,
Yaz çarçabuk geçti.
Hepsi tekrar tekrar geçtiler,
Bu bana uzun geldi.

Gecem avurtlarım gibi çöktü,
Ve çöktüm.
Sabahım, sabahlarım..
Kabından ta$an sütler gibi büyüdü,
Ve ta$tım.
Gün güne ta$ındı, yıl yıla,
Gitmedim, gidemedim..

Ki dedim;
Bana söz vermeliydi biri.
Sesi uzaklardan gelen,
Görünmez yıllarla ilgili.

Yazarı: Edip Cansever

Belki durup dururken, yanına gelince,
Söylediklerimi anlamsız buldun.
Oysa vakit yoktu ama sen haklıydın,
Çünkü böyle $eyler aceleye gelmezdi.

Yalandan da olsa,
Ne güzel güldün o ak$am bana…

Belki tanı$mak zor,
Ä°yi anla$mak zor,
Peki görü$mek çok mu kolaydı?

Çok kısa bir zamanda,
Belki biraz da zorla,
Bence gayet iyi de anla$tık.

Yalandan da olsa,
Ne güzel güldün o ak$am bana…

Bana bir söz verdin,
Yine gelirim diye.
Sen gelmesen bile,
Ben gelirdim.

Sana bir $arkı yazdım,
Söylersin diye.
Beni hiç unutmamanı istedim.

Yalandan da olsa,
Ne güzel güldün o ak$am bana…

Pinhani

Önce sesini,
Sonra yankısını çaldırdın $u beton ormanında.
Bu kent de tükürdü a$klarına,
Kal orada!
Artık hiçbir $eyden kurtulamazsın,
Islanmı$sın bir kere oğlum,
Yaş gününde;
Kuruyamazsın..

Yazarı: Yılmaz Odabaşı