UÄŸuldayan ve hep uÄŸuldayan,
Bir orman kadar ü$üyorum $imdi.
Yanlı$ rüzgârlar esiyor dallarımda,
Yanlı$ ve zehirli çiçekler açıyor,
Kanımda kocaman gözleriyle bir çığlık..

Su ve ses kadar beklediÄŸim,
Ne kaldı geride, bilmiyorum.
Uzanıp uyumak istiyorum gölgeme,
Ve sarınmak o kocaman gözlerin,
Uğuldayan rüzgârlarına..

Bir acıyı ya$arım ve zehrinden,
Çiçekler üretirim kömür karası.
Uçurum kadar bir yalnızlık,
Yaratırım kendime, atlarım,
Anısı yoktur küçük rüzgârların..

Yapraklarım yok artık ku$larım yok,
Büsbütün viran oldu dağlarım.
Ezberimdeki türküler de savrulup gitti,
Ömrümün kar$ılığı kalmadı sesimde,
Sesimde yalnız ormanların gümbürtüsü..

Yanlı$, daha ba$tan yanlı$,
Bir $iirdi bu, biliyorum.
Ve belki ömrümüzün yakın geçmi$i,
Bu kadar doÄŸruydu ancak, kimbilir;
Kalbim unut bu $iiri…

Yazarı: Ahmet Telli

Bugün iki kez yağdı yağmur,
Ä°ki kez eskidim sanki..

İki ömrü kol kola ya$adım,
Biri nergis bahçesi, diğeri mah$er yeri..

Hep iki $ömine yandı yüreğimde,
Birinde ate$ti diğerinde kül.

Ve iki kez a$ık oldum,
Bundandır iki kez ölmü$lüğüm.

Sonra bir serüvende ikiye böldüm ömrümü,
$imdi sömestrdayım..

İlk iki kitabımdan sonra sıtmaya tutuldu co$kum,
Daha depremlerdeyim.
Ve iki kere iki,
Kitabımda benim;
Ya çok eder,
Ya sıfır…

Yazarı: Yılmaz Odabaşı

Hiç kimse bir a$kı,
Onarmaya kalkmasın.
Kaybedilmeye deÄŸer,
En güzel anında;
Bitirilmi$se eÄŸer..

Yazarı: Ahmet Telli

El falı avuç içinin yazgısı,
Kader çizgisi, ölüm deja-vu..
Ayrılı$lar, ayrılı$lar, ya$anmamı$lıklar,
Yanlızca bir kadehi içilmi$ yetmi$lik;
Ä°ntihar.

Yazarı: Murathan Mungan

Ben hala ölürüm,
Plastik çiçekli gizli bahçemde.
Sessizlikten kaçar,
Sığınırım yorgunluğun koynuna..

Apansız uyanır,
Dü$lerin tek güzel yerinde.
Ararım tadını,
Eve dönmenin yolu bilmenin.

Kimin kimin bu sessiz eller?
Mor halkalı yaralı gözler..
Kıyılarıma vuran sen misin?

Kimin kimin bu kör gözler?
Bu varı$sız yalan sözler..
Adımı unutan sen misin?

Ben hala ararım,
Bilinmeyenin ula$ılmaz balını..
Kaçarım kalabalıktan, yalnızlıktan,
Dostumuz ölümden..

Apansız uyanır,
Dü$lerin tek güzel yerinde.
Ararım tadını,
Eve dönmenin yolu bilmenin.

Kimin kimin bu sessiz eller?
Mor halkalı yaralı gözler..
Kıyılarıma vuran sen misin?

Kimin kimin bu kör gözler?
Bu varı$sız yalan sözler..
Adımı unutan sen misin?

Teoman

Bir rüyaydı, uyandık en tatlı, en mutlu yerinde,
Bir emir gibi geldi ayrılık, günün birinde.

En tutkulu sevgiler, en ağrılı hasretler azalır,
A$ınır kayalar gibi kalpler, zamanın önünde.

Unutursun, unutursun,
Karı$ır ya gözya$ları denizlere..
Unutursun, unutursun,
Alı$ır ya her insan bu gidi$lere..

Kırılsam da küssem de, hayat bu,
Ben affettim sen de affet, olur mu?

Sezen Aksu

$u yaralı halimin bir sebebi olmalı,
Kime sitem etmeli,
Kime hesap sormalı?

Büyüyor dü$ündükçe yalnızlığım,
Hani neredeler $imdi can dostlarım?

Benimle gülenler, ağlarken neredeler?
Demek ki yalandı, demek dost değildiler.
Bu dertli günümde, beni unuttular.
Demek ki yalandı, yalandı sevgiler..

Ömrümden her-gün bir sayfa eksiliyor,
Nereye gitti herkes, yalnızlık zor geliyor..

Yazarı: Zeynep Talu
Seslendiren: Levent Yüksel