Tesadüfen tanı$tık seninle,
Uzun zamanda alı$tık birbirimize.
Beni benden alırsın istersen ama,
Yalnızlığım sürer hep derinden.

Bu yalnızlık içime i$lemi$,
Çıkartamazsın çünkü o senden eski.
Bu yalnızlık içime i$lemi$,
Çıkartamazsın çünkü o benden biri.

Çocukken ben oynardım kendimle,
Yalnızlıkla hayaller pe$inde.
$imdi senle beraber olsak da,
Ben yalnızım, yalnızlık özümde.

Bu yalnızlık içime i$lemi$,
Çıkartamazsın çünkü o senden eski.
Bu yalnızlık içime i$lemi$,
Çıkartamazsın çünkü o benden biri, o senden biri.

Pinhani

Sanma ki derdim güne$ten ötürü;
Ne çıkar bahar geldiyse?
Bademler çiçek açtıysa?
Ucunda ölüm yok ya.
Ho$, olsa da korkacak mıyım zaten,
Güne$le gelecek ölümden?
Ben ki her nisan bir ya$ daha genç,
Her bahar biraz daha a$ığım;
Korkar mıyım?
Ah, dostum, derdim ba$ka…

Yazarı: Orhan Veli Kanık

İsmin icabı uzaktasın benden,
Özledikçe özletiyorsun kendini.
Bin mil ötede dahi olsan,
Sadece bir adım atman yeterli;
Gelirim…

Karakterin itibariyle ne$elisin,
A$tıkça a$ıyorsun kendini.
Ah bir de kırmasan $u sevenini,
Bilmesende sevdiÄŸimi;
Severim…

Özlüyorum Özlem,
Seviyorum, bilmesemde nedenini.
Desen ki olabilir seninle belki,
Olmasa da bundan gayri;
Yetinirim…

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Algılamak için gelmi$ti dünyaya,
Daha sonra da a$kı ya$amak.
Nefes almak için doğmu$tu,
Ardından da nefes vermek.
Daha sonra tanı$mı$tı bir adayla,
A$kı ya$amak adına.
Ne yazık ki;
A$ık edip terk etmi$ti zavallıyı.
Sonradan çok pi$man olmu$tu ancak,
Kaybettiğinin ne olduğunu anlayınca duraksadı.
Onca insan içinde tek bir gerçeği vardı;
Fatihi tekti kadının.

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Her $ey $iirdir, uğultusu rüzgarın,
Bir ırmağa usulcacık yağan kar.
Her gece okunan bir dua çocuklukta,
Gökyüzünde bölük bölük turnalar.

Her $ey $iirdir, sevinç ve kader.
Dünyada olmak duygusu.
Kıyıda, ıssız kayalarda,
Kendi ba$ına ı$ıldayan su.

Her $ey $iirdir, $imdi, $u anda,
Ak kağıt üstünde dolanan elim.
Kar$ıki avluda salınan söğüt,
Yandaki odada uyuyan bebeÄŸim.

Her $ey $iirdir, çağrısı a$kın,
Bahar toprağından yükselen tütsü.
Umut ve acı, ba$layan ve biten,
Yağmurun ve akıp giden hayatın türküsü.

Her $ey $iirdir ve bir gün belki,
İlk a$kım, ilk göz ağrım $iir.
Koynunda ona yazdığım mektuplar,
Bir yerlerden çıkıp gelecektir..

Yazarı: Ataol Behramoğlu

Dünyanın belki de en güzel $eyleri arasında yer alır, müzik denilen mevzu. Dü$ünsenize biraz, kimi zaman çılgınca dans ettiriyor, kimi zaman oturup ağlatıyor. Bu yetmezmi$ gibi, bazı insanlarda fazla etki bırakıp, intihar etmesine neden oluyor. Kim icat ettiyse, harbiden iyi etmi$. İnsanların eğlenmeye, hüzünlenmeye ve kendini öldürmeye ihtiyaçları var. Hepsini yaptırıyor meret, gerçekten gözüme giriyor.

Herneyse müziğin bende bıraktığı etki bam-ba$ka bir$ey. Ben intihar etmekten yana değilim, yani en azından müziğe kapılıp. Fazla eğlenmeyi de sevmem, örneğin dans etmekten nefret ederim. Bana ba$ka yönleri merak uyandırıyor. Söylediğim gibi bu müzik denilen zamazingo nasıl oluyor da, hem eğlendiriyor, hem hüzünlendiriyor, hem de aynı zamanda insanları öldürebiliyor? İ$te bunu çözmek adına, $u sıralar neredeyse dinlemediğim müzik türü kalmadı. Fark ettiğiniz üzere ölmedim. Yani söyledikleri gibi intihar filan edilmiyormu$. Fazla mutlu da olmuyorum, eğlendiğim de pek söylenemez. Ancak müzikte ba$ka bir$ey var. İnsanı böyle alıp götürüyor, ister istemez herhangi bir mekana. Tabi ki bu, müziği nerenle dinlediğinle ilgili bir$ey. Sanıyorum ki ben ba$kaları gibi götümden dinlemiyorum. Buradan çıkardığım ana-fikir bu. Herneyse, en son müzik dinlerken uykum geldi ve ardından yatıp uyudum. Demek ki neymi$? Müzik iyi bir$eymi$. Benim gibi uyku problemi olan birini bile uyutabiliyormu$.

Dünya da çok $erefsiz bir cisim. Baksanıza hergün insana yeni $eyler öğretiyor. Ho$çakal insan evlatları, kafanıza göre takıladurun.

Yollar varya yollar,
Ömrümü çaldı onlar.
Baktıkça gidesim geldi,
Gidemedim.

Zaman varya zaman,
Aslında en büyük yalan.
Geçtikçe gençliğim gitti,
Geri getiremedim.

A$k varya a$k,
Sanki hiç derdim yokmu$ gibi,
Tekrar derde soktu beni.
Hiç sevemedim.

Ölüm varya ölüm,
Asıl gerçek olan.
Hep sıkasım geldi kafama,
Bir türlü cesaret edemedim.

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu