Tutkuların evinde sava$ kırıkları var;
Kül olmu$ bir bütün’ün yonga yanıkları var.
Eski özlemlilerin yeni bahçelerinde,
Anı kuyularının suskun çığlıkları var.

Yazarı: Özdemir Asaf

Depresyonist.com’un tasarımını deÄŸi$tirdim. Söylememi$ miydim? Kızarsam yaparım diye. Ä°$te sonuç yeni görünüm hizmetinizde. Yapılmı$ olan tasarım tamamıyla bana aittir. Ben inanıyorum ki, eskisinden daha $ık, güzel ve daha anla$ılır oldu. Yeni tasarımımız hakkında sizlerin de yorumlarını bekliyoruz. $imdi ve her zaman olduÄŸu gibi “kafamıza göre takılma vakti” ho$çakalın.

Kaç zamandır uÄŸra$arak yapmı$ olduÄŸum, depresyonist temasının üçüncü versiyonunu siteye giydirmek için sanırım iki-üç haftadır uÄŸra$ıyorum. Fakat bu “Internet Explorer” dediÄŸimiz arkada$, CSS’leri kafasına göre yorumladığı için bir türlü temayla uyum saÄŸlamıyor. Herkes “Mozilla Firefox” kullansa ke$ke, bende bu kadar uÄŸra$mak zorunda kalmazdım. Ben acayip soÄŸumu$ durumdayım bu, “Internet Explorer” denilen adi tarayıcıdan. Bilgisayarımdan kaldırdım ve firefox’la aynen devam ediyorum.

Bu arada ne olursa olsun, o temayı tüm tarayıcılara uygun hale getiricem. Sadece biraz zaman lazım. Biraz daha beni kızdırması, çileden çıkarması lazım ki, bir hırs yaparsam tema deÄŸil, kazak giydiririm lan ben bu siteye! $erefsiz “Internet Explorer!” Karde$lerim siz de gelin iyisi mi silin gitsin bu $erefsizi, babalar gibi “Mozilla Firefox” kullanın!

Derinden gelen o sesim çıkmıyor artık,
Karı$tırmıyor kafamı sorularıyla.
Bo$luk hissediyorum aslında,
Alı$mı$lığımın dı$ında..

Siren sesine benzer çınlama var kulaklarımda,
Pek fazla derinde de deÄŸil.
Bo$luk içinde bo$ça çınlıyor,
Pili bitmi$ beynimin hemen yanında..

Zorla$tırıyor mu? Yoksa kolayla$tırıyor mu? Bilmem,
Hayat caddesinde ileriye doğru seyreden yönümü.
Canımı sıkıyor bu bo$luk ve tek bildiğim bu,
Hasret istiyorum aslında ben, varlıktan ziyade yokluk..

Eski beni istiyorum kaybolup giden,
Geçmi$ine takılıp küfürler eden.
Huzur yerine huzursuzluğu seçip,
Hiç bir$ey yapmamaktansa ona buna sata$mayı deneyen..

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Sana geliyorum, sana,
Beni anla, içimdeki $eytan.
Yalnız sensin doğru söyleyen.
Gerekince kaçan, gerekince gelen.

Denizin yüzünde geceleyin,
Karanlıkları i$leyen renkleri görmek senden.
Senden, bazı kelimelerin farkedilmemi$ güzelliğini anlamak,
Unutulmu$ ya$amaya ba$layıvermek birden.

Sana geliyorum, doÄŸru sana,
Susmamak için.
Çünkü sensin dinleyince dinleyen,
Bakınca bakan, görünce gören.

Sevmesini iyi bilirim, dü$ünmeyi öğrendim.
Duydum nedir can vermeden ölmek.
Artık bütün kapıları açıp kapayabilirim.
Sen anlarsın bunlar ne demek.

Sana geliyorum, yalnız sana,
Yalansız, gizlisiz.
Olduğu gibi anlatacağım ne varsa,
Bil, bilsinler, biliniz.

Sen,
Vurunca vuran,gülünce gülensin.
Sesin, yüzün, ellerin yüzde-yüz senin.
Sen ölmeyensin…

Yazarı: Özdemir Asaf

Vursan ne yazar beni duvardan duvara,
Ta$ olmu$ kalbim, sevsen ne ola?
Hissetmezken ellerim, bileklerim,
Bana bir daha dokunsan ne ola?

Eskiyi getiremez ki bana bakı$ların,
Bakamaz bile onlar bana.
Yüz mü kaldı sende bakacak,
Baksan ne ola bakmasan ne ola?

Yitir hadi içindeki son nefesi,
Bu pis dünyayı solusan ne ola?
Beni özlediğin günlerde,
Sesimi duysan ne ola?

Huzur yoktur bu dünyada,
Kalbini hissetsen ne ola?
Silsen tüm geçmi$i yine gelsen,
Seni sevsem ne ola? sevmesem ne ola?

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Bildiklerimden uzakla$maya çalı$mak, ne kadar uzun sürebilir ki? Sanırım bu bünyede fazla sürüyor. Alı$kanlıklarımdan vazgeçmeyi öğrendim ama bir türlü bildiklerimden uzakla$amıyorum. “Kaçmak” benim için sihirli bir kelime gibi, gizemli ve oldukça yıpratıcı bir anahtar. Ölüme alı$tım, ilklere ve sonlara da hatta ya$amaya bile alı$tım bunca yıl sonunda. Ancak bir problem var, “kaçamamak”.

Her dakika bir yere gitmek isteyen, her bo$ zamanında aklını kaçırmayı planlayan biri nasıl olabilir de bunca zaman kaçamaz. Bilinçaltı çok tehlikeli bir silah bana kalırsa, i$ledikçe tersine i$letiyor. Belki de çok istediÄŸim için kaçamıyorum, kendimden, evimden ve senden. KaçabildiÄŸim zaman özgür olduÄŸum gündür. O ana kadar hep birlikte, buradayız. “Kafanıza göre takıladurun” burası depresyonist.