Kaçmak

FTB

9 Ekim 2008

sağdan-soldan

240 Kez Okunmuş

Bildiklerimden uzaklaşmaya çalışmak, ne kadar uzun sürebilir ki? Sanırım bu bünyede fazla sürüyor. Alışkanlıklarımdan vazgeçmeyi öğrendim ama bir türlü bildiklerimden uzaklaşamıyorum. “Kaçmak” benim için sihirli bir kelime gibi, gizemli ve oldukça yıpratıcı bir anahtar. Ölüme alıştım, ilklere ve sonlara da hatta yaşamaya bile alıştım bunca yıl sonunda. Ancak bir problem var, “kaçamamak”.

Her dakika bir yere gitmek isteyen, her boş zamanında aklını kaçırmayı planlayan biri nasıl olabilir de bunca zaman kaçamaz. Bilinçaltı çok tehlikeli bir silah bana kalırsa, işledikçe tersine işletiyor. Belki de çok istediğim için kaçamıyorum, kendimden, evimden ve senden. Kaçabildiğim zaman özgür olduğum gündür. O ana kadar hep birlikte, buradayız. “Kafanıza göre takıladurun” burası depresyonist.

“Kaçmak” İçin 2 Yorum Yapılmış

MannaK diyor ki:

15.10.2008, 21:30

Benimde seninkine benzer bir sorunum var. ben benden giden herkeze yol veriyorum. ama içimden bir el gitme dur diyor ama ağzım söylemiyor. dilim çalışmıyor. o gidiyor ben ağlıyorum. bu yüzden ruhumu kaybettim bulamıyorum. ben kimim, kiminim, nedenim, sebebim, amacım, yolum, yönüm kısacası hiç bir şeyimi bilmiyorum bu neden böyledir anlamıyorum.
Ben neden hir birşeye anlam veremiyorum. Çıldırıyorum arkadaş.
Ruhum oralardaysa biryerdeyse bir ara yanıma gelsin onunla konuşmam gerekenler var.
bulun şunu yalvarırım yaa.
FTB diyor ki:

15.10.2008, 23:49

Sevinmelisin ruhun kaçmış, ruh zaten çoğu zaman insanın canını sıkar. Gittiyse boşver, yolu açık olsun gidebildiğine gitsin. Aklını kaybetme, inşa’allah bir gün sende kaçarsın.