Ne zaman cümleye, “insanlar” kelimesiyle başlasam, sonunda hep bana patlıyor mevzu. O yüzden şimdi yazacaklarıma, “insanlar” diye başlamıyorum. (ve hazır olun başlıyorum.)
Çoğu zaman ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Hayattan zevk alamıyor, neredeyse kan kusuyorum. Bunun sebebi ne olabilir? Düşünüp duruyorum. Düşünmek öyle birşeydir ki; bi’ kere başladığınızda devamı aynen gelir. Hep düşünüyorum “Ne yapacağım?” diye, arkası hemen geliyor başka yönlere kayarak düşünüyorum. “Düşün düşün, boktur işin.” cümlesini boşuna kurmamış ustalarımız. Ne yapacağımı bilmiyorum ama şimdilik düşünmekle yetiniyorum, aslında aynı zamanda birşeyler yapmış oluyorum. “Düşünmek” zaten birşey yaptığım anlamına gelmiyor mu? Evet! işim bu, ben düşünüyorum…

İnsanlar kendi mutsuzluklarını kendileri yaratıyor, bunun bir türlü farkına varmak istemiyor,...

Aramızdaki boşluk öyle doldurulabilecek cinsten değildi onunla. Yazdıklarımı anlamıyor, söylediklerimi...

Hangi asrın insanıyım ben? Neden ayak uyduramıyorum bu çatlak asfalta? Söylediklerinizden tek bir...

Ne zaman yeni bir yazı yazmaya kalksam, masanın başına geçtiğimde, her defasında cayıyorum. Aslında...
5 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
2 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
23 Mayıs 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
26 Ağustos 2010 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
İnsan böyle zamanlarda düşüncelerin içinde kaybolur. Ucuca eklenir hepsi ve sen bir müddet sonra nereden başladığını, nerede kaldığını unutur kaybolursun düşüncelerinin arasında… Sonra hepsi hatırlatmak istercesine üstüne yürür.
Bazen düşünmemek daha iyi sanırım, zihin sağlığı açısından. Herşeyi akışına bırakmak, önüne geldiği gibi yaşamak…
Çok güzel söylüyorsun da Nily, keşke söylediklerini yapabilsem.
Var mıdır ki düşünmekten ötesi?
Düşünmek acılara gebedir. Onun ilerki evresi olan farkındalık ise doğurabilir kimi zaman acıları…
Yine de vazgeçmemeli düşünmekten; ki anladığım kadarıyla geçememektesin zaten. Mevlana’nın söylemiş olduğu gibi “Düşüncelerinden gayrı, sadece et ve kemiksin.”.
Sarf edilen sözcükler, sanal ortamda dahi olsa; insanın kişiliğini belli eder. the shadow, bu sarf ettiğin cümleler için sana teşekkürlerimi en içten sunuyorum. Çok güzel izah etmişsin, ayrıca takdir ediyorum.
Düşünmek değil bence tartışılması gereken “ne yapacağını bilmemek” konusunda.. Düşünmek fiili hareketin başlama düğmesi olmalı bence. ama düğmeye basmamı gerektirecek düşünceyi ni düşünemiyorum yoksa düşündüklerim mi güçsüzleştiriyor?
Sanırım fazla düşünmekten kaynaklanan, kaymalar oluyor fikirlerde o yüzden güçsüz hissettiriyor bireyi.
yrgunum dşünerek yoruluyorum kim düşünmeden geziyor ince bir kazakla…istersen giy montunu çek botunu yürü alabildigince bak gör bakalım nerelere gidiyorsun dönüyorsun toparlayamıyorsun …birde bakmışsın yorgunluktan hitap düşmüşsün kaldıki o yol boyu hareket sarfeden ayaklar degil yorulan bir tek….