Gecelerden bir gecedeyim yine,
Soğuk ve yalnız yatağıma uzanmı$ sözler kusuyorum.
Her zamanki gibi aklımdasın,
Hava zaten yine soğuk beni iyice ü$ütüyorsun..

Unuttum diyordum daha üç-be$ gün evel,
$imdi bileklerimi kestim ve bekliyorum gelsin diye ecel..
Merak etme kan damlıyor siyah çar$afıma ama belli olmuyor,
Karanlık odada kırmızı hiçbir $ey ifade etmiyor..

Bak görüyorsun yine bunaldım,
Her zamanki gibi üzerime geliyor, duvardan beni izliyorsun..
Zaten hiç uyuyamadım seninleyken,
Hala rüyalarıma girip beni uykudan soğutuyorsun..

Yeter artık bu saçmalıklarla beni çok acıtıyorsun,
Tam unuttum derken, arayıp sesimi dinliyorsun..
Nefes alıp veriyorum ne güzel ama,
Bir anda havayı esir ediyorsun..

Söylettirme bana gerçeği zaten yorgunum,
Halsizlikten kıpırdamıyor bile gözlerim..
Üzüntüyle dolu içim ve burnumda tütüyorsun,
Ardından kokun yanımda birikiyor; ama sen bilmiyorsun..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur