Hiç hesapta yokken girdin aklıma,
Dayanamadım, uçarak geldim yanına..
Belki son kez dokundum sana,
Pi$manım $imdi sarılamadığıma..
Sensiz pazar günleri yalnızım..

Yağmur yağıyordu, sırılsıklamdım,
Yüzünün ı$ığıyla kurulandım..
Gelmeseydim diyordum ne olurdu?
Herhalde sen gelene kadar bu kalp dururdu.
Sensiz pazar günleri yalnızım..

Mucizelere inanıyorum ve tabiki tesadüflere de,
Her ikisine de ihtiyacım vardı.. Yeti$tim otobüsüne..
Çok $a$ırmadın, bekliyordun herhalde,
Peki ama neden sarılmadın?
Sensiz pazar günleri yalnızım..

Gelmeseydim bilemezdim, sana beyazın ne kadar yakı$tığını,
Ağlamaklıydım ve sırf seni öpmemek için yere baktım..
Giderken arkandan bakakaldım ama çaktırmadım,
Bana nasıl baktığını görmedim farz et diye.
Sensiz pazar günleri yalnızım..

Hayatımın en güzel $eritlerinden biriydi,
Tıpkı seyrettiğim filmlerdeki gibi..
Hava elveri$liydi, a$k’a..
Puslu, yağmurlu, senli ve benli..
Sensiz pazar günleri yalnızım..

Çok uzun bir süreydi o be$ dakika,
Sana yeniden kapılmama yeterliydi.
Ne kadar çaresiz biri olduğumu,
Seninle birlikte olamayacağımı yüzüme vuracak kadar yeterliydi “zaman”.
Sensiz pazar günleri yalnızım..

Bu $iirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur