Aklım fikrim hayalim sen sen ve hala sen. Ben seni hala çok seviyorsam seni unutamamamdan. Seni hala içimde yaşatmamdan. Benim tek düşüncem sensin. Ne yapsam, ne etsem sen. Şu içimdeki sana bir dur diyemiyorum. Ben kendimi düşünmüyorum, sadece seni düşünüyorum. Başka kimse umurumda bile değil. O kızı da düşünmüyorum. Ona her baktığımda zaten seni görüyorum nereye baksam seni görüyorum. Günün doğuşu gecenin batışında bile sensin. Gün seninle doğuyor yine sensiz batıyor. Kabuslarım hiç bitmiyor. Yatağımın yarısı hep boş. Adım attığım heryerde, daldığım her derinlikte sensin. Her nefes alışımda seni daha çok içime çekiyorum. Nefesimi geri vermek istemiyorum. Çünkü seni her alışımda seni tekrar kaybediyorum. Ben senin sandığın kadar güçlü biri değilim. Bu kadar şeyin üstesinden gelecek kadar gücüm yok. Öncelikle seni unutabilecek gücüm hiç yok. Yaaa her şey mi bitti? Hiç ufacık sevgin bile kalmadı mı artık bana karsı? Bunca yaşadıklarımızı bir kalemde nasıl silip atabilirsin? Nasıl unutabilirsin yaşanmışlıklarımızı, hatıralarımızı? Hiçbir şeye anlam veremiyorum. Mantığımı kaybettim. Sonumuzun böle olmasına hala inanasım bile gelmiyor. Hani hiç ayrılmayacak, birbirimizi ne olursa olsun bırakmayacaktık. Bizi ayırsa ayırsa sadece ölüm ayıracaktı. Kii ölüm ayırsa bile cennette buluşacaktık. Her şeyi ne kadar da güzel hayal etmiştik… Ama artık bunlar sadece hayallerimde kaldı.

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR