Ben acılar denizinde boğulmuşum,
İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını..
Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni,
Duyarım yosunların benim için ağladıklarını..
Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime,
Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını..
Bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle,
Bütün gemiler söndürmüş ışıklarını..
Ben acılar denizi olmuşum, yaklaşma,
Sularım tuzlu, sularım zehir zemberek..
Baksana; herkes içime dökmüş artıklarını..
Bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa,
Bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse,
Yılların içimde bıraktıklarını..
Yazarı: Ümit Yaşar Oğuzcan
Bu yazı toplamda 113 kez okunmuş.
Her şey yerli yerinde; havuz başında servi,
Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan.
Eşya fışkırmış gibi tılsımlı bir uykudan,
Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi.
Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak,
Serpilen aydınlıkta dalların arasından.
Büyülenmiş...
Nere gizlendimse aşikâr oldum,
Hedefte gördüler sensiz iki gün.
Dertler avcı oldu, ben şikâr oldum,
İnsafsız vurdular sensiz iki gün..
Gözlerde avcıya yaranmak hazzı,
Zevkten dört köşeydi hepsinin ağzı.
Üstüme atıldı yüzlerce tazı,
Başımda durdular...
Usta « (tıkla)
Okul yıllarında, takmadık kimseyi,
Dikkatli değildik, gençliğin kaprisi.
Öğrenmedik herkes öğrenirken,
Ah be usta, biz ne yaptık.
Tam delikanlı olduk derken,
Kalem yerine elimize sigara aldık.
Herkes birşeyler çizerken,
Biz sadece karaladık.
Ah be usta, biz ne...
Yeni bir sigara yakarak başlıyor,
Bu yazıdaki esrarengiz yolculuğum.
Nereye varacağı aslında belli,
Mühim olan nasıl başladığı.
Neler yazsam, neler çizsem,
Biliyorum, yine sana varacağım.
Hatta ne istesem ve ne düşünsem,
Seninle uykuya dalacağım.
Sabahı...
Bulutları düşünüyorum, kuşları ve aşkı,
Tarihleri var da onların, hatta anıları.
Vatanları olmadı hiç bir zaman, ki onlar,
Ayışığına karıştılar yeryüzünden göçerek.
Ve bırakarak metal bir uygarlığı geride…
Anladım ayaklarımın altındaki...
ya bna bu şiirin ana fikri gerekiyor şiiri zaten buldum LÜTFEN bna yardım edin…(şimdiden teşekkürler) :D
şiirin ana-fikri mi? sen nasıl görüyorsan, ne algılıyorsan, sana göre nasılsa ana-fikri o’dur. başkasınca düşünülüp, ana-fikri söylendikten sonra sen bedavacılıktan başka ne işe yararsın?