Acılı Gecenin Bitiminde

Yaşadığımı işitmek istiyorum,
Bir ses uzaktan yakından ya da içimden.
Düşen yaprak örneğin,
Kağıt hışırtısı olsun.
Ya da eski tahtaları içten kemiren bir kurdun çıtırtısı,
Bir inilti derinden.
Damlayan su,
Bir elektrik düğmesi çıt diye.
Çok uzaklardan yankılanan duyulur duyulmaz,
İçimdeki mağaralarda besler büyütürüm.
Her ne olursa olsun bir ses,
Yeter ki bana ispat etsin yaşadığımı..

Yaşadığımı görmek istiyorum,
Bir ışık uzaktan yakından ya da içimden.
Sesindeki pırıltıya,
Gözündeki ışıltıya benzer.
Bir kibrit çakımı,
Bir yanıp sönse yeter.
Sabahın yağan toz mavisi göğsünde çıplak,
Ya da gün batımı pembesi dudak.
Bir yıldırım hızında çizilsin,
Bir şimşekçe yazılsın karanlığım.
Bir fener ki uzaklığı bilinmeyen,
Bir yıldız parlayıp sönen.
Dişlerinin aydınlığını,
İçimdeki mağaralarda besler büyütürüm.
Her ne olursa olsun bir ışık,
Yeter ki bana ispat etsin yaşadığımı..

Yaşadığımı duymak istiyorum,
Bir ısı uzaktan yakından ya da içimden.
Tenine ilk dokunduğum zamanki,
Elini ilk tuttuğum.
Yüreğimi kanatlandıran o titreşim,
Kanı geçiyor kanıma sandığım.
Öyle bir değdin ki varla yok arası,
Ve yanarken ateşten ellerim.
Yatak çarşafının apaklığında duyduğum serinlik,
Ve sevgiyi sende bulduğum ilk.
O ılıklığa değinmek yerine,
Uzak düşlerde olsa da yeter.
İçindeki mağaralarda besler büyütürüm.
Her ne olursa olsun bir değini,
Yeter ki bana ispat etsin yaşadığımı..

Yaşadığımı koklamak istiyorum,
Bir koku uzaktan yakından ya da kendimden.
Kulak memelerinde şebboy,
Saçlarında o koku.
Ki öptükçe öpüldükçe büyüyen,
Her yel estikçe getirir düşlerime.
Koklarım çok uzaklardaki anılardan seviyi,
Bir yel esmiş mi esmemiş mi.
Bir kıpı dal oynasa,
Bir yaprak kıpırdasa.
Duyulur duyulmaz olsa da,
İçimdeki mağaralarda besler büyütürüm.
Her ne olursa olsun bir koku,
Yeter ki bana ispat etsin yaşadığımı..

Yaşadığımı tatmak istiyorum,
Bir tat ki uzaktan yakından ya da kendimden.
Ağzımda dilimde damağımda,
Bir buruksu mutluluk sandığım.
Salt benim diye aldandığım,
Kendi yalanlarıma kandığım.
Arttı yaşadıkça duyduğum acı,
Yitirmemek için o acıyı çoğaltırım.
İçimdeki mağaralarda besler büyütürüm.
Her ne olursa olsun bir tat,
Yeter ki bana ispat etsin yaşadığımı..

Yazarı: Aziz Nesin