Eskici

Eskiler alırım, haydi eskici,
Eski halı, kilim, giyisi alırım.
Bir zahmet bana da uğra eskici,
Acele edersen memnun olurum.

Çekinme eskici, içeri buyur,
Burada bir aşkın ateşi uyur,
Baktıkça içimin yangını büyür.

İşte şu odada baş başa kaldık,
Şu ahşap masayı birlikte aldık,
Onun, şu gördüğün kadife koltuk.

Bilsen şu camları örten perdeler,
Neler gizlediler, neler gördüler,
Konuşabilseler neler derdiler.

Burada ne varsa hepsi senindir,
İlk önce duvardan tabloyu indir,
Hiç sorma resmini gördüğün kimdir.

Onun şu daktilo, şu kalem kağıt,
İster sat, istersen hayrına dağıt,
Sussun bu hıçkırık, dinsin bu ağıt.

Sabır mı dayanır bu ihanete,
Hiçbir şey bırakma kütüphanede.
Benim ne işim var defter kitapla,
Topla be eskici hepsini topla.

Hepsinde yaşayan bin bir anı var,
Hepsinin bir şeyler söyler yanı var.
Al götür hepsini sırdaşlarımın,
Kurusun kaynağı göz yaşlarımın..

Al götür eskici ne resmi kalsın,
Ne yüzü, ne izi, ne ismi kalsın.
Onsuz da gülmeye değer bu dünya,
Onsuz da görmeye değer her rüya…

Yazarı: Cemal Safi

Published by

FTB

depresyonist.com'un öncüsü ve depresif ki$ilik.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *