Gelme

Baktığın yerde karanlık bir tomurcuk bırakıyorum.
Çarşılar avuçlarında aykırı,
Sokakların lisanı adımlarında.
Gelme, geldiğinde her şey yitiriyor kendini.
Vurgun; ölümlerin en kostağı,
Vurgun; ölümlerden kaçgun yanımız.
Konaklarda boğulmuş eski bir ana,
Şöyle buyurur;

Sen seç kendine bir hayat.
Ve öylesine yaşa, nasılsa,
Kaldığın yerden vurgun sürdürür.
Ve hep bak kendine,
Bir-örnek aynalara asi bir suret bırak.
Baktıkça gözlerin,
Kendini öldürür..

Yazarı: Murathan Mungan