Kahvede

Hep öyküler dinledim,
Buruk, acımsı, kekremsi.
Dinlerken yaşadım diyemem,
Öldüm..

Ama ölmemiş,
O bin öykünün serüvencisi.
Sunuyor kendini,
Canlı bir bildiri gibi.
Kaçarak tırpanından,
Ölümün..

Oturmuş karşımdaki sandelyede,
Demli çaylar istiyor garsondan.
Bol içki, bir o kadar küfür ve boşvermişlik,
Bütün hayata.
Ucuza kapatılmış,
Hatta bedavaya gelmişken hayat.
Dinler mi girdisini çıktısını,
O bin serüvenden sonra..

Çok öyküler dinledim,
Cigara dumanıyla yüklü.
Duvarların taş baskısı resimlerle,
Süslü köy kahvelerinde.
Buruk, acımsı, kekremsi,
Dinledim yaşadım diyemem;
Öldüm…

Yazarı: Ahmet Telli