Küfrüm Edebimi Aştı Bu Gece

Sen benim gözümde bir hiçsin artık,
Nefretim aşkımı aştı bu gece.
Bugün ki sözlerin söz müydü artık,
Son sözün sabrımı aştı bu gece.

Kolayca bitsin bu diyemedin de,
Salladın savurdun basiretsizce.
Hiç mi ders almadın onca gezdik de,
Yağmurun rahmeti aştı bu gece.

Yürümeyen neydi,ilişkimiz mi?
Günüm sensiz bomboş deyişimiz mi?
Sensiz yaşayamam çelişkimiz mi?
Yalanın doğrunu aştı bu gece..

Evlenmek hayali kapımda idi,
Giriş kat evimin boyası yeni.
Mobilyan,takımın, alınmış idi,
Vuslatım tadını aştı bu gece.

Yemedim yedirdim ne varsa sana,
Üç kuruşum olsa verirdim daha.
Memurdum yoksuldum hatırlasana,
Hafızam haddini aştı bu gece.

Ayakların donmuş,üşümüştün de,
Gece yatamamış üzülmüştüm de.
Bir ay oruç tutup yememiştim de,
O çizmen boyunu aştı bu gece.

Yapılan söylenmez, gelmezmiş dile,
Allahtan beklenir kul bilmese de.
Kızgınlığım buna, sebep ise de,
Sabrım miadını aştı bu gece..

Onca gez toz benle,seviyorum de,
Sonra git nişanlan bir de ona de.
Şerefsizlik değil, nedir bu söyle,
Küfrüm edebimi aştı bu gece.

Sana son bir sözüm, nasihatım var,
Aldığım ahlakla bir terbiyem var.
Seni doğurana ana deyip geçmek var,
Saygım adabımı tuttu bu gece.
Gönlümün romanı bitti bu gece,
Hangisine yansam şimdi gün gece.
Ömrümden beş yıl gitti bu gece…

Yazarı: Bedirhan Gökçe