Parkta rastladığım adamın,
Bir kolu kesikti bileğinden.
Çiftçiymiş,
Tekirdağ’ın köylüklerinden.
Bir kızı veremden ölmüş,
Bu şehri İstanbul’da.
Karısı tutturmuş;
Kızımın mezarı nerde ben orda!
Satmış savmış ihtiyarcık,
Varını yoğunu.
Feriköy’de bir evceğize,
Sokmuşlar başcağızlarını.
İkinci kız desen,
Kibarca; akıl hastası.
Anaya babaya,
Vermez bir rahat yüzü.
Oğlanlardan büyüğü,
Dört çocuklu bir şoför.
Küçük oğlan,
Bir tamirhanede ömür çürütür.
Fayda yok anlayacağın,
Ne oğlanlardan, ne kızlardan.
Bir fabrikada iş bulmuş,
Kaçak işçi çalıştıran.
Kırk yılın köylüsü,
Ne yapsın işçi olursa.
Daha yılı dolmadan,
Kaptırıvermiş elini çarka.
Gerisi bilinen hikaye,
Patrondan imdat görmez.
Evde karı ağlar,
Deli kız vermez rahat.
Kendisine rastladığımda,
Düşünüp duruyordu bir kanepede.
Ben sordum o anlattı,
Güzelim Tekirdağ şivesiyle…
Yazarı: Ataol Behramoğlu

Aşktan alınmış yıllık iznin, Yıllarca sürüyorsa eğer, Kalbin kırık, Umutların buruk, Hayatın...

Yine kar yağıyordu. İnsanların çoğu, bu beyaz görünümlü şehrin güzel yönlerinden faydalanmak...

Kaç derecede kaynar, Kirli çamaşırların? Temizlenmekten daha zordur, Aklanmak ve paklanmak; Onca...

Kaybettiklerim kadar adam oldum, Gün geldi kendimi bile, Haberim dahi olmadan, Ve kimseyi uyandırmadan, Kaybetmiştim...
5 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
2 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
23 Mayıs 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
26 Ağustos 2010 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
Ataol Behramoğlu en sevdiğim şairdir. en çok da Yaşadıklarımdan Öğrendiğim şiirini çok severim. Ayrıca Son Yüzyıl Büyük Türk Şiir Antolojisi kitabını almıştım.