Üçüncü Şahsın Şiiri

Gözlerin gözlerime değince,
Felâketim olurdu ağlardım.
Beni sevmiyordun bilirdim,
Bir sevdiğin vardı duyardım.
Çöp gibi bir oğlan ipince,
Hayırsızın biriydi fikrimce.
Ne vakit karşımda görsem,
Öldüreceğimden korkardım.
Felâketim olurdu ağlardım..

Ne vakit maçka’dan geçsem,
Limanda hep gemiler olurdu.
Ağaçlar kuş gibi gülerdi,
Bir rüzgâr aklımı alırdı.
Sessizce bir cıgara yakardın,
Parmaklarımın ucunu yakardın.
Kirpiklerini eğerdin bakardın,
Üşürdüm içim ürperirdi.
Felâketim olurdu ağlardım..

Akşamlar bir roman gibi biterdi,
Jezabel kan içinde yatardı.
Limandan bir gemi giderdi,
Sen kalkıp ona giderdin.
Benzin mum gibi giderdin,
Sabaha kadar kalırdın.
Hayırsızın biriydi fikrimce,
Güldü mü cenazeye benzerdi.
Hele seni kollarına aldı mı,
Felâketim olurdu ağlardım…

Yazarı: Attilâ İlhan