Ne hayatın tadı,
Ne de yarin verdiği aşk azabı.
Çeker mi bu kadar derdi kalbim.
Yapabilir mi, katlanabilir mi yüreğim!
Marifeti olmadan dünya hayatından…

Bir zalimin ellerine bıraktı kendini,
Harcadı durdu yıllar boyu,
Kalemin kırıldığı o son noktada,
Pes etti dayanamadı artık acıya.

Duygulandı, göz pınarları doldu
Bir an her ÅŸeyin bittiÄŸini zannetti.
Hıçkıra hıçkıra ağladı.

Durmuyordu artık, durduramıyorlardı
Her ÅŸeyin sona ereceÄŸini zannettiÄŸinde
Felek gösterdi bir kez daha,
Çıktı gene acı oyunuyla sahneye.

Dinmedi göz yaşları, dinmedi ızdırabı,
SoÄŸuk bedenini bir gece,
Salıverdi en yüksek köprüden, en derin denize…

Artık ne felek umrundaydı
Ne de göz yaşları.
Huzurlu olmak istiyordu sadece,
O da huzuru bulmuştu kendince…

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR