Çok uğraştım ama olmuyor işte.
Bak hala yok bir damla gözyaşı.
Kötü bir şey değil ki bu.
Hadi biriciÄŸim,
Hadi özgürlüğe,
Hadi mutlak yalınlığa,
Hadi sonsuzluÄŸa
Ölüm…
Yok çare işte direnme fazla.
Åžimdi kimileri seni sona uÄŸurluyor,
Bense sonsuzluÄŸa…
Yazarı: Berk Güneş
* Yakın bir akrabamı kaybetmeden 5 dk önce hastane odasının kapısında aklıma gelenler…























Sonsuzluğa Yolculuk için 3 Yorum
saklıdefter
23 Åžubat 2009 / 01:05
Ölüm…
Bedenimi emanet bırakıp gitmektir tek korkum.
Birde gözüme toprağın kaçması…
Ya nefes alamazsam…
Üşüyorum…
Sevgilerimle…
FTB
23 Åžubat 2009 / 03:43
teşekkür ediyoruz saklıdefter, sağlıcakla kalın.
Berk Güneş
26 Åžubat 2009 / 08:37
“Bedenimi emanet bırakıp gitmektir tek korkum” o beden hiç bir zaman senin olmadı zaten ve korkulacak bir ÅŸey deÄŸil asla ölüm,hayatı gözlerimiz kapalı yaşıyoruz çoÄŸu zaman öldüğümüzde açık olacaklarını sanmıyorum sevgilerimle…