Bilmiyorum bu kaçıncı veda olacak?
Sanırım bildiğim tek birşey var,
O da bu son olacak,
kesinlikle bu kez olacak..

Gittim ben bu sefer o yalan dolu,
Kahpe gülü$lerle dolu,
Oyunlarla, nefretlerde dolu..
Boktan ve gurursuz ya$amından…

Sildim gözümdeki sinirden akan tek damla gözya$ını,
Ağlamak yok, söz verdim kendime..
Sen tutmasanda, senin için önemi olmasa da sözlerin;
Bana göre; var olma sebebim..

Ben delikanlı değilim, kral da değilim, insan hiç değilim..
Bıraktığın o sefil, sevgiden yoksun a$k fakiriyim..
Ne yapabilirim ki $u anda,
Tek yapabileceğim yakıp tutu$turmak seni içimde kalanla..

Sonu gelmez yalanlarından,
Söz verip terk edi$lerinden,
Önce tutup, sonra tekmelemenden,
Ölmek isterken ya$atmandan,
Ya$arken öldürmenden..
ve benden oldukça sıkıldım..

Yok olup gitmek, zamanla oluyorsa,
Sensizlik beni ya$atmıyorsa,
Bıraktığın karanlık, mum ışığıyla aydınlanmıyorsa,
Kendimi tutu$turuyorum arta kalan anılarla..

Aydınlanıyor herkesin etrafı,
Görebiliyor musun? Duyabiliyor musun?
Herkes ne$eli, herkes mutlu ve herkes huzurlu..
Kendim olamadım sayende ama içimdeki senle birlikte,
Bedenimi ve ruhumu yakıyorum..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur