Sinirlenip yükleniveriyoruz aciz insanlara,
Ardından pi$man olup ba$lıyoruz iyi niyetine sığınmaya..
Bilmiyor muyuz ki? insanlığın değerini,
Kaybedilmi$ dostlukların arefesinde..

Fikirler bile cinsel ili$kiye giriyor artık,
Yalandan dolandan kelimelerin bolluÄŸunda..
Korkuyor içimizdeki gerçek,
Gereksiz insanların podyumlarında..

Toplumun gidi$atı ne zaman bozulsa,
Ortam bozuk deyip sıyrılıyoruz..
Genelinde ise hep devlete kayıyor,
Ana-avrat dümdüz sövüyoruz..

Anlamıyorum ben bu zihniyetleri,
Herkesin bu dengesiz hareketlerini..
Gelip biri sorsa geçmi$in izlerini,
Küfredip kaçar mıyız? yoksa sava$ıp yamar mıyız?

Bu hep böyledir zaten,
Suç yoktur insanın kendisinde..
Kar$ı tarafa paslar hep,
Tertemizdir o kendi fikrince..

Baksana geride bıraktığın nesle,
Arkandan dua mı ediyor? yoksa küfür mü?
Bunları dü$ün ve sakın uyuma bu gece,
Korkma aslanım yüzle$ hemen kendinle..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur